در یکی از آپ های قبلی٬ یکی از دوستان سئوالی مطرح کرده و جواب خواسته اند. چون آدرس ایمیلی ذکر نکرده این سئوال در این جا کپی میکنم و سعی میکنم کمکی به این دوست عزیز کنم. ایشان نوشته بودند:

سلام من مشکلی دارم که اینجا مطرح می کنم خواهشا کمکم کنین اگر هم کسانی رو می شناسید که می تونن کمکم کنن خواهشا معرفی شون کنین مشکل من از زمانی که 2یا 3 سالم بود شروع شد وقتی که کف پای بدون جوراب دوستای خواهرم یا دخترای فامیل رو می دیدم دوست داشتم بهشون دست بزنم و باهاشون ور برم تا اینکه بعد از چند سال (قبل از رفتن به مدرسه 5-6 سالگی) فهمیدم فلک چیه ازون به بعد از فلک خیلی خیلی خوشم میومد به طوری که وقتی رفتم مدرسه دوست داشتم همیشه هم کلاسی یام سره کلاس فلک بشن و من ببینم و لذت ببرم این حس تا الان که نزدیک 19 سالمه همراهمه همیشه دوست دارم یه زن یا دختری رو فلک کنم تقریبا 2 سال پیش که به کامپیوتر و اینترنت کامل آشنا بودم توی گوگل سرچ کردم فلک تا اون روز فکر می کردم تو کل دنیا فقط منم که فلک دوستم ولی وقتی فهمبدم که دخترها و زنانی هستن که دوست دارن فلک شن این حس من 3 برابر بیشتر شد یه طوری که 1 دقیقه نمی تونم از فکرش بیرون بیام اینجا رو هم به طور تصادفی پیدا کردم امیدوارم کمکم کنین می خوام بدونم برم دنبالش تا به خواستم برسم یا ... ببخشید یه خورده زیاد شد ممنون

دوست عزیز: شما بایستی با یک متخصص روانشناسی این موضوع را مطرح کنید. در این وبلاگ من چند سایت مختلف در قسمت پیوند ها قرار داده ام که میتوانند برای مشکل شما راه حلی پیشنهاد کنند.این سایت ها :

http://moshavarat.blogfa.com/ این سایت با زحمات خانم علیزاده اداره میشود و ایشان دارای مدارک عالی در روانشناسی هستند

http://mehr-rafat.blogfa.com/ در این سایت شما میتوانید اطلاعات خوبی راجع به صدمات اجتماعی و شخصی بیابید

شما بایستی بسیار محتاطانه راجع به این موضوع پیش رفته و بایستی با مطالعه کامل به موضوع همراه باشد. شما بایستی قبل از اینکه خواسته خود را عملی کنید راجع به آن کاملا آشنا باشید. گفتگو با یک روانشناس شما را با این موضوع آشنا میکند و آنگاه میتوانید برای به رفتن آن تصمیم خود را بگیرید.

با امید

شما در قسمت نظریات سئوالی از من داشتید. متاسفانه لینک ایمیل شما کار نکرد و به من اجازه ایمیل مستقیم به شما را نداد. شما فرموده بودید:

با سلام
آقای دکتر ما کودکی داریم که اوتیسم است .آیا امیدی به بهبودی او هست؟در ضمن گفتار درمانی و کار درمانی هم دارد .امابا وجود اینکه الان 4 سال دارد قادر به تکلم نیست و واقعا ما را نا امید کرده است. خواهشا جواب دهید
ممنون از لطف شما

جناب دوست عزیز

استفاده از گفتار درمانی و کاردرمانی بسیار مهم میباشد. لطفا به آپ های قبلی این وبلاگ برای تعلیم و تربیت کودکان آتیستیک هم مراجعه بفرمایید. در رابطه با کودک ۴ ساله والدین و دوستانی که به آنها کمک میکنند بایستی بسیار شکیبا باشند. تمام این افراد٬ خود شما و همه دوستان و افراد فامیل٬ بایستی به یکدیگر در تعلیم کودکتان کمک کنند. همه شما بایستی به یک راه با او رابطه داشته باشید. پیشرفت کودک شما بستگی به ایستادگی و پافشاری شما در کمک به او را دارد. کودک شما در سن بسیار مهمی میباشد و در این سن شما می توانید به او کمک های بسیاری کنید. امید به بهبود وی بسیار زیاد میباشد. البته بهبود کامل او بستگی به شدت بیماریش دارد ولی در هر صورت بهبودی خواهد داشت.

در مورد قدرت تکلم او شما بایستی با گفتار درمانی و استفاده از راههای که در ای وبلاگ پیشنهاد شده استفاده کنید. این روش ها به او طرق مختلف رابطه کلامی را یاد میدهد حتی اگر او نتواند قدرت کلام بیابد.

امید است که این کوتاه جواب سئوال شما را داده باشد.

با امید...

مدتهاست که چیزی به  این وبلاگ اضافه نکرده ام. در این مدت مسایل مختلفی باعث غفلت شد. امروز کمی راجع به آتیسم و راه های برآمدن با این معضل بحث خواهیم کرد.

 آتیسم با تعلیم و تربیت مخصوص میتواند معالجه بشود. رفتار درمانی به این کودکان کمک و مدد مثبت میدهد و به آنها قدرت فراگیری ارتباط با دیگران را میدهد. این کودکان می توانند با این روش یاد بگیرند که در آینده به خود کمک کنند.

معالجه در سن های اولیه به آنان کمک میکند که ارتباط اجتماعی بهتری برای خود داشته باشند. گفتار درمانی و کار درمانی در معالجه این کودکان بسیار مهم و مفید می باشد. در برخی اوقات دارو درمانی هم به دیگر روش های درمانی برای بهبودی این کودکان اضافه میشود.

دقیقا چه نوع درمانی برای کودک مبتلا به آتیسم احتیاج هست بستگی به علائم بیماری او دارد و برای هر کودکی میتواند کمی تفاوت داشته باشد. چون افراد مبتلا به آتیسم با هم تفاوت بسیار دارند روش های بهبودی آنها نیز با هم فرق دارد. بنابراین تعلیم تمام افراد خانواده در کمک به این کودکان برای بهبودی آنها بسیار مهم هست.

یکی از مهمترین مراحل معالجه کودک مبتلا به آتیسم تعلیم افراد خانواده در مورد بیماری او میباشد. این تعلیمات می تواند از استرس افراد خانواده کم کند و به کودک برای بهتر رفتار کردن کمک میکند. باید از هر نوع کمکی در این موارد استفاده کرد. دوستان٬ فامیل ها ٬ خانواده های که فرزند مبتلا به آتیسم دارند٬ متخصصین درمانی و اطبا همه منبع های مهم کمکی در این کوشش میباشند.

مراحل زیر را بایستی به خاطر سپرد:

۱- برنامه استراحت برای خود بگذارید. مراقبت از کودک آتیستیک بسیار مشکل و همراه با استرس میباشد. والدین و آنان که به این کودکان کمک میکنند بدون استراحت قدرت عمل را از دست می دهند.

۲- در دوران نوجوانی این کودکان بایستی کمک بیشتری پیدا کرد. این دوران برای نوجوان و برای تعلیم دهنده بسیار دوران مشکی میباشد.

۳- با خانواده های دیگر که خود دارای کودکی مبتلا به این معضل میباشند تماس بگیرید. این تماس ها برای یادگیری و برای ایجاد استراحت و همچنین برای بهبودی کودک بسیار مهم میباشد. در این تماس ها خانواده ها می توانند راجع به مسائل مشترک کودکانشان بحث کرده و از تجربه های همدیگر استفاده کنند.

زندگی با کودکان مبتلا به آتیسم کار بسیار مشکلی میباشد ولی با استفاده از کمک های دیگران این مشکل میتوانند حل شود.

با امید... 

کنوانسیون بین المللی حقوق معلولین در سال ۸۶ به امضای ۸۰ کشور در آمده بود. یکی از نگرانی های دست اندر کاران از جمله این نویسنده این بود که ایران در آن زمان به این کنوانسیون ملحق نشده بود. خوشبختانه این دغدغه بر طرف شده و شهروندان معلول  ایرانی اکنون در زیر پوشش این کنوانسیون و مفاد قانونی آن می باشند. خبر زیر به وسیله سازمان اطلاع رسانی بهزستی منتشر شده است:

سیستم مکالمه تصویری (سمت)

با سلام

کوشش مطالب زیر به وسیله  آقای سیاوش عطائی به انجام رسیده و امید است که مطالب آن برای دوستان قابل استفاده باشد. برای دسترسی به مجموعه کار های آقای عطائی لطفا به سایت زیر مراجعه نمایید:

http://www.siavashataee.com/milestone.htm

چه كساني در معرض ابتلا به اتیسم قرار دارند؟

نحوه ي توزيع بيماري اتیسم در سراسر جهان در همه ي نژادها ،مليت ها و طبقات اجتماعي گوناگون يكسان است.البته بايد افزود كه از هر ۴ نفر مبتلا به اين بيماري ۳ نفر مذكر هستند.

مشخصات زبانی اتیسم چيستند؟

علائم و نشانه هاي اُتيسم ممكن است در زمان نوزادي بروز كنند و شايد هم اين اتفاق نيافتد ولي نشانه هاي اين بيماري حتماً بين ۲۴ ماهگي الي ۶ سالگي خود را نشان خواهند داد . يك دكتر متخصص بايستي يك سري سئوالات مشخص و دقيقي در رابطه با چگونگي رشد جسمي و ذهني كودك تهيه كرده و جواب آنها را از طريق والدين و مشاهدات دقيق بدست آورد .

انجمن ملي پرورش و سلامت كودكان در آمريكا اين پنج سئوال اوليه را براي يك معاينه از كودك اُتيستيك تهيه كرده است

الف)آيا كودك شما تا قبل از ۱۲ ماهگي صدا سازي و نجوا داشته است ؟
ب ) تا قبل از ۱۲ ماهگي آيا كودك شما از اشاره ، اَداها و يا گرفتن دست ديگران و همينطور باي باي كردن استفاده كرده است ؟
پ )آيا كودك شما تا قبل از ۱۶ ماهگي از كلمات تنها استفاده كرده است ؟
ت ) آيا كودك تا قبل از ۲۴ ماهگي از تركيب دو كلمه استفاده كرده است ؟
ج ) آيا كودك هيچ كدام از مهارتهاي كلامي و اجتماعي خود را از دست داده است ؟

در صورت جواب منفي به چهار سئوال اول و جواب مثبت به سئوال آخر احتمال وجود اُتيسم در كودك داده مي شود . البته باز هم يادآور مي شويم كه براي تشخيص قطعي نياز به بررسي هاي بسيار دقيق و جامعي مي باشد كه بايد توسط افراد متخصص و آگاه صورت بگيرد .براي يك بررسي دقيق و كامل يك كودك مظنون به اُتيسم بايستي توسط متخصص اطفال ، روانشناس ، مشاور آموزش و ياد گيري كودكان ، متخصص اعصاب ، متخصص گفتار درماني و ساير متخصصين در زمينه اُتيسم معاينه شود .

مشخصات ويژه ي اتیسم چيستند؟

درجه ي شدت و حدت نشانه هاي اين بيماري از فردي به فرد ديگر متفاوت است اما به طور معمول شامل موارد ذيل ميگردد :

يك: تكلم اين افراد بسيار كند پيشرفت ميكند،اگر اصلا پيشرفتي داشته باشد. در صورت پيشرفت در زبان آموزي، معمولا نتيجه شامل الگوهاي گفتاري ويژه يا استفاده از لغات در معني هاي غير از معاني اصلي آنها خواهد بود. آن دسته از آنان كه مي توانند بطور موثر از زبان استفاده كنند، كماكان از استعارات و معاني غير معمول استفاده كرده و به شيوه اي صوري و با آهنگ صداي يكنواخت صحبت خواهند كرد.

دو: اين افراد روابط اجتماعي را با درنگ و تاخير قابل ملاحظه اي درك مي كنند.

سه:كودك مبتلا به اتيزم(اتيستيك) معمولا از تماس چشمي خودداري ميكند،در مقابل در آغوش گرفته شدن مقاومت ميكند و با دنياي اطراف خود ناهماهنگ به نظر مي رسد.از جمله عوامل ايجاد اين ضايعات،فقدان بازي هاي گروهي با هم سالان،مشكل شديد در برقراري ارتباط ،و عدم توانايي آنان در درك احساسات ديگر افراد است.

چهار:وجود الگوهاي متناقض در واكنش هاي حسي
كودك اتيستيك ،ممكن است گاهي ناشنوا به نظر آيد و چنين بنمايد كه توانايي واكنش به كلمات و ديگر اصوات را ندارد؛اما همان كودك در زماني ديگر ممكن است از برخي صداهاي عادي روزمره، مانند صداي جاروبرقي و پارس سگ به شدت پريشان و مضظرب شود.

چنين كودكي ممكن است آشكارا نسبت به هرگونه درد بي اعتنا باشديا نسبت به سرما و گرما هيچ گونه پاسخدهي حسي نداشته باشد،اما در زمان ديگر نسبت به همين عوامل عكس العملي بسيار شديد نشان دهد.

پنج:الگوهاي غير عادي كاركرد ذهني

فرد اتيستيك ممكن است توانايي هاي پيشرفته اي (به معني استفاده از اشيا به صورت مناسب در رابطه با كاركرد آنها)در مسايلي چون نقاشي،موسيقي،محاسبات رياضي يا به ياد سپاري مسايل بدون توجه به اهميت يا بود و نبود آن داشته باشد.

از طرف ديگر،غالب افراد اتيستيك درجات مختلفي در عقب ماندگي ذهني دارند،و تنها 20 درصد آنها داراي هوش معمولي يا بيش از معمولي هستند.اين آميزش درجات مختلف هوشي در اتيزم،آن را بسيار پيچيده مي سازد.

شش:محدوديت آشكار در فعاليت ها و علايق

فرد اتيستيك ممكن است مكرر و تكراري بدني داشته باشد،حركاتي مانند تكان ممتد دست،تكان هاي مار پيچي،چرخيدن و جنبيدن بصورت تكرار يك حركت. فرد ممكن است اين تكرار را در طي كردن چند باره ي يك مسير،پوشيدن لباس تنها به يك صورت يا انجام برنامه ي روزانه ي ثابت(تكراري) يا چيز هاي ديگر نيز نشان دهد.شايان ذكر است كه اگر تغييري در اين روال عادي و تكراري رخ دهد،كودك غالبا دچار اضطراب و پريشاني .

روش اِي بي اِي Applied Behavior Analysis

بسياري از روشهاي درماني كودكان اُتيستيك بر پايه اصول اين روش تهيه شده اند. اصل مهم اين روش اين است كه رفتارهائي كه مورد تشويق قرار بگيرند احتمال تكرار و افزايش خواهند داشت و رفتارهائي كه مورد توجه قرار نگيرند احتمال حذف شدن آنها وجود دارد .اگر چه اِي بي اِي يك تئوري مي باشد ولي بسياري از مردم از اين اصطلاح براي روشهائي كه با اين اصل كار مي كنند استفاده مي كنند . دو روش مهمي كه بر پايه اين اصل وجود دارند روش آموزش جزء به جزء و لوواس مي باشند .

در روش آموزش جزء به جزء و روش لوواس هر تمريني كه به كودك داده مي شود شامل يك دستور به كودك ، يك عمل از طرف كودك و يك عكس العمل از طرف درمانگر مي باشد .اين روش علاوه بر تصحيح رفتارهاي كودك شامل آموزش مهارتهاي جديد نيز از قبيل مهارتهاي اوليه مانند خوابيدن و لباس پوشيدن تا مهارتهاي پيشرفته مانند برخوردهاي صحيح اجتماعي مي باشد . اين روش ، روشي بسيار دقيق و كامل است .در اين روش معمولاً كودك بين ۳۰ تا ۴۰ ساعت در هفته به صورت انفرادي با درمانگر دوره ديده كار مي كند . هر كار و مهارت جديد به اجزاء كوچكتري تقسيم مي شود . هرگاه كار خواسته شده ازكودك به درستي انجام شود ، كودك مورد تشويق قرار مي گيرد تا در كودك انگيزه تكرار آن و فرمانبري بيشتر شود . اين روش با مخالفت هائي نيز روبرو شده است . برخي از متخصصين معتقدند كه اين روش به احساسات كودك لطمه مي زند و مدت زمان آموزش آن در طول هفته تأثيرات ناخوشايندي بر خانواده ميگذارد. به هر حال آمار و ارقام و تجربه نشان داده است كه تكنيكهاي اِي بي اِي نتايج مثبت و با ثباتي بر روي كودكان اُتيستيك داشته است .

PECS سیستم برقراری ارتباط از طریق تبادل تصویر (لطفا به آپ تاریخ ۱۳ بهمن ۱۳۸۶ در همین وبلاگ با عنوان سیستم مکالمه تصویری یا "سمت" برای اطلاع بیشتر رجوع کنید.)

Pecs در سال ۱۹۸۵به عنوان یک دوره آموزش متناوب که به کودکان وبزرگسالان اتیستیک وگروهی دیگر که مشکل ارتباطی دارند اجازه داد تا شروع کننده ارتباط باشند،ایجاد شد.
این روش بر ارتباط و آموزش معنادارتاکید دارد،چون معتقدند که یک چیز معنادار در فرد انگیزه وجود می آورد 
یکی از سردمداران این نظریه باندی میباشد که شیوه هرم آموزش را مطرح کرد.

این هرم درپایه شامل:
 ١.مشوق های قوی
 ٢.ارتباط معنادار اجتماعی
 ۳.مشوق های قوی
 ۴.جلوگیری از رفتارهای نابهنجار
 

وابعادهرم شامل:
 ١.تعمیم
 ٢.استراتژی های آموزشی
 ۳.طراحی آموزش موثر
 ۴.کاهش و اصلاح اشتباها ت
 

اساس آموزش در PECS ابعاد این هرم می باشد. هدف از آموزش در این روش استقلال و زندگی مستقل می باشد. PECS دارای ۶فاز می باشد:

فاز١: کودک یاد می گیرد ارتباط درست را از طریق تبادل تصویری که دارای بالاترین ارزش تشویقی برا یش می باشد،بر قرار کند. هدف اصلی دراین فاز آموزش تقاضا می باشد.

فاز۲: کودک یاد می گیرد در ارتباط اصرار کند.تا اینکه به جستجوی فعالانه تصاویر رفته و سپس به سمت شخصی(مربی) برای برآورده شدن خاصه خود حرکت کند.هد ف ازاین فاز آموزش اصرار به کودک می باشد.

فاز۳: کودک یاد می گیردکه به منظور انتخاب تصویری که نشاندهنده تمایل بیشترش به آن می باشد،بین تصاویر تمایز غائل شود.هدف از این فاز آموزش تشخیص وتمیز می باشد.

فاز۴: کودک یاد می گیرد از ساختار جمله برای بیان در خواست خود به صورت( من... می خواهم) استفاده کند.

فاز۵: کودک یاد می گیرد به سئوال( چه چیزی را می خواهی؟) پاسخ دهد.

فاز۶: کودک یاد می گیرد در مورد چیزهایی که در اطرافش می باشد به صورت خود مختار اظهار نظر کرده و به سئوالات پاسخ دهد.

با ید توجه داشت که دراوایل این روش( فازهای اولیه) علاوه بر مربی وکودک، کمک مربی نیز حضور دارد.و خانواده نیز در تمام این مراحل باید همکاریهای لازم را داشته باشد.

برنامه ی آموزشی سان-رایز

 این برنامه از سال ۱۹۸۳تهیه شد. این برنامه ی خانگی را در اختیار صد ها خانواده ی دیگر و حتی افراد حرفه ای درمانگر اتیزم در سراسر دنیا قرار داده اند.

در روش سان-رایز،«والدین» درمانگران اصلی و شکل دهنده به برنامه ی آموزشی هستند. در این برنامه به والدین آموخته می شود که به کودک خود عشق بورزند،به او احترام بگذارند و او را «آنچنان که هست» بپذیرند، تا از طریق این پذیرش کودک خود را به برقراری رابطه ای دو جانبه در محیط آرامش بخش خانه تشویق کنند.
تعلیم و آموزش این برنامه در «مرکز درمانی اتیزم امریکا» در شفیلد و ماساچوست همانند دیگر مراکز آموزشی خارج از امریکا صورت می گیرد.
این برنامه مشتمل بر سه بخش است:
1- شروع برنامه ی آموزشی سان-رایز : شامل یک دوره ی آموزشی به مدت یک هفته برای والدین و درمانگران. آنان در این دوره ی کوتاه مراحل اساسی و روش های لازم برای انجام برنامه ی آموزشی
سان-رایز را فرا می گیرند.گذراندن این دوره پیش نیاز مراحل بعدی است.
2- اجرای برنامه ی آموزشی سان-رایز به طور پیشرفته :این مرحله نیز در طول یک هفته انجام می شود و به معرفی روش های خاص و چالش های تجربه شده در برنامه های آموزشی خانگی مختلف می پردازد.
همچنین در طول این مرحله،مربیان به تقویت روحیه و توان والدین می پردازند و آنان را در برنامه ریزی ویافتن اهداف مشخص برای کودکشان یاری می دهند. م
3- اجرای متمرکز و قسمت اصلی برنامه ی آموزشی سان-رایز: این مرحله مهمترین قسمت برنامه است که در طول یک هفته انجام گرفته و علاوه بر والدین شامل فرزندانشان نیز می شود.مربیان برنامه آموزشی، هشت ساعت در روز به آموزش کودک می پردازند و همچنین با استفاده از یافته های خود در هنگام آموزش کودک ،به راهنمایی والدین او برای دستیابی به اهداف تعیین شده برای کودک مشغول می شوند.
علاوه بر آنچه ذکر شد،موسسه ی سان – رایز به انجام مشاوره ی تلفنی و آموزش از طریق نوار ویدئویی نیز می پردازد تا بدین وسیله برای والدین و مربیان،حداکثر بازده در کار با کودکان اتیستیک را فراهم کند.

 اطلاعات بیشتر در مورد برنامه ی آموزشی سان-رایز:

1-877-766-7473 داخل امریکا :

001-413-229-2100 خارج از امریکا :

 تحقیقات دانشمندان در موسسه تحقیقاتی اوتیسم نشان می دهد که دیدن کارتون نقش مهمی در بهبودی کودکان اوتیسم دارد.
 همانطور که میدانیم کودکان اوتیسم در درک و تشخیص حالات چهره ی افراد دچار مشکل هستند، ثابت شده که دیدن کارتون به این کودکان کمک می کند تا هیجانات طبیعی را یاد بگیرند. در این تحقیق از کارتون هایی با شخصیت های غیر انسانی که چهره ی انسانی دارند استفاده شده و یک نفر راوی داستان را نقل می کند تا به کودک در درک هیجانات انسانی کمک نماید. او شیوه ی بیان صورت و احساسات شخصیت های داستانی را برای کودکان توضیح می دهد. دکتر سیمون بارون سرپرست مؤسسه تحقیقات اوتیسم در دانشگاه کمبریج، معتقد است کارتون های متحرک نقش مهمی در درمان بیماران اوتیسم دارند و باعث می شوند کودکان به ترسشان از نگاه کردن به چهره دیگران غلبه کنند و نحوه ی بیان احساسات را بیاموزند.
دنیس مورفی 6 ساله از افرادی بود که در این تحقیق شرکت داشت، با توجه به علاقه ی زیاد او به ماشین و قطار، شخصیت های کارتونی که برای او ساخته شد ماشین و قطارهایی با چهره ی یک انسان بودند.  از دنیس خواسته شد به مدت 4 هفته روزی 15 دقیقه کارتون تماشا کند. در هر دوره ی 15 دقیقه ای حالت هیجانی جدیدی (مثل خوشحالی، ناراحتی، عصبانیت، ترس، مهربانی و ... ) به کودک معرفی می شود و از کودک خواسته می شود این حالات را نشان دهد. در انتهای مطالعه مشخص شد که توانایی این کودکان برای تشخیص و بروز هیجانات و احساسات تا 52درصد بهبود یافت.

 درمانهاي رژيمي و داروئي

از آنجائي كه اُتيسم يك طيف از بيماريهاي مشابه است نمي توان گفت كه يك درمان خاص براي همه اين طيف مي تواند مؤثر باشد . ولي به هر حال متخصصين و خانواده ها به اين نتيجه رسيده اند كه با استفاده از چند روش درماني و يا تركيبي از آنها مي توان به كودكان اُتيستيك كمك كرد تا رفتارهاي اختلالي آنها بهتر شده و عملكرد كلّي آنها پيشرفت كند . اين تركيب درماني مي تواند تركيبي از روشهاي روانشناسي و داروئي باشد . تاكنون داروئي يافت نشده است كه از بروز اُتيسم جلوگيري كند و يا اينكه آنرا درمان كند ولي متخصصين و خانواده ها به تجربه دريافته اند كه بعضي از داروهاي استفاده شده در بيماري هاي ديگر ، در بهبود بعضي از اختلالات اُتيسم مؤثر مي باشند . همچنين مشاهده شده است كه تغييرات رژيم غذائي و افزودن برخي ويتامين ها و موادمعدني مي تواند در بهبود برخي از اختلالات اُتيسم مؤثر باشد .در طي ده سال گذشته تحقيقات زيادي در اين مورد انجام شده كه نتايج برخي از آنها حاكي از اين است كه افزودن برخي ويتامين ها مانند ب6 و ب12 و همچنين حذف برخي مواد مانند گلوتن و كازئين از رژيم غذائي كودك مي تواند در بهبود عملكرد سيستم گوارشي ، آلرژي ها و رفتارهاي كودك تأثير مثبت داشته باشد . البته تمامي تحقيقات و بررسي ها اين مطلب را به صورت علمي و قطعي ثابت نمي كنند .

 تعدادي از داروهاي بيماريهاي ديگر وجود دارند كه در مورد بعضي از كودكان اُتيستيك اثرات مثبت نشان داده اند.اين داروها معمولاً در درمان بيش فعّالي ، اختلالات توجه ، و نگراني در كودكان اُتيستيك مؤثر بوده اند . در اصل مي توان گفت هدف از استفاده دارو در كودكان اُتيستيك ، كاهش رفتارهاي اختلالي در جهت استفاده بهتر و بيشتر كودك از جلسات درماني مي باشد . سعي كنيد در صورتي كه متخصصين براي كودك شما دارو تجويز مي كنند اين سئوالات را از آنها بپرسيد : آيا اين دارو اثرات جانبي در كودك خواهند داشت ؟ چه مقدار در طي روز بايد استفاده شود ؟ به چه نحو بايد استعمال شود ؟ در دراز مدت چه تأثيراتي خواهد داشت ؟ چه كسي و چگونه تأثيرات اين دارو را در كودك بررسي خواهد كرد ؟آيا آزمايشات بخصوصي را قبل از استفاده اين دارو بايد انجام داد ؟ آيا استفاده اين دارو هم زمان با ساير داروها و ويتامين ها مشكلي نخواهد داشت ؟

 به هر حال به خاطر داشته باشيد كه استفاده از هر داروئي براي كودكان اُتيستيك بايد حتماً زير نظر متخصص انجام شده و اثرات آن به دقت تحت بررسي باشد .

 شايد بتوان گفت يكي از بيشترين ويتامين هاي استفاده شده براي كودكان اُتيستيك ، ويتامين ب مي باشد .اين ويتامين در ساختن آنزيمهائي كه مغز براي فعّاليت خود به آنها احتياج دارد مؤثر است .در 18 تحقيقي كه در مورد اين ويتامين انجام شده است نشان داده شده است كه حدود نيمي از كودكاني كه اين ويتامين در رژيم غذائي آنها بيشتر شده بود ، تأثيرات مثبتي در آنها به وجود آمده بود كه اين تأثيرات شامل بهبود رفتار ، بهبود تماس چشمي ، توجه بيشتر ، و افزايش توانائي يادگيري در اين كودكان بود. در بعضي از كودكان ، روغن جگر ماهي كه حاوي مقادير فراواني ويتامبن هاي آ و د مي باشد تأثيرات خوبي در افزايش تماس چشمي و بهبود رفتاري داشته است . ويتامين ث نيز در عملكرد بهتر مغز تأثير دارد و استفاده آن در برخي از كودكان اثرات مثبت داشته است . در صورتي كه قصد استفاده از ويتامين ها را براي كودك خود داشتيد مي بايست حتماً با دكتر متخصص كودك خود مشورت نمائيد و در صورت لزوم آزمايشاتي را انجام دهيد تا مطمئن شويد استفاده بيش از حد معمول اين ويتامين ها اثرات جانبي و مخرب بر روي كودك شما نخواهد داشت . برخي از كودكان اُتيستيك در مورد بعضي از موادغذائي حساسيت هائي از خود نشان مي دهند و حتي ممكن است در مورد آن آلرژي نيز پيدا كنند . ممكن است اين حساسيت ها و آلرژي به صورت رفتارهاي اختلالي در كودك بروز كنند .گزارشهاي فراواني از والدين و متخصصين وجود دارند كه حاكي از آن است كه حذف اين مواد غذائي از رژيم غذائي كودك باعث پيشرفت چشمگير و بهبود رفتاري شده است . در برخي از كودكان اُتيستيك مشاهده شده است كه پروتئين هائي نظير گلوتن و كازئين به خوبي شكسته نمي شوند و باعث بروز مشكلاتي در كودك مي شوند .حذف اين پروتئينها در اين كودكان مي تواند به رفع اختلالت گوارشي در آنها كمك كند و در نتيجه رفتارهاي اختلالي ناشي از آن نيز رفع مي گردند . گلوتن در غلات و كازئين در لبنيات وجود دارند . بايد توجه داشت كه در صورت وجود اين مشكل در كودك شما ، نبايد غلات و لبنيات به يكباره از رژيم غذائي كودك حذف شوند زيرا ممكن است اين قطع ناگهاني خود باعث بروز مشكلات ديگري شود . براي اين منظور بهتر است با يك متخصص تغذيه مشورت شود تا نحوه حذف اين مواد و تغيير مناسب رژيم غذائي به شما آموزش داده شود .

^{تحقيقات نشان مي دهد،بيماران مبتلا به اوتيسم قادر به خواب ديدن در روز نيستند.
دكتر سيامك جوهري متخصص اختلالات خواب در گفتگو با باشگاه خبرنگاران افزود: درصد هوشياري افراد مبتلا به اوتيسم بر خلاف افراد طبيعي در طول روز دائماً در سطح بالايي قرار دارد،بر همين اساس روند خوابيدن و خواب ديدن در آنها بسيار ضعيف صورت مي گيرد.
وي تصريح كرد:سه منطقه اساسي در مغز كه مسئول رويا ديدن هستند، يعني ناحيه فروشال، قشر مغز و منطقه اي موسوم به Precuneus در افرادي كه دچار اوتيسم هستند عملكرد مناسبي ندارند.
وي يادآور شد:}

^{از آنجا كه مناطق ياد شده در درك و فهم نيز نقش بسزايي دارند مي توان نتيجه گرفت ميزان مهم و برداشت اين بيماران از حوادث محيط تا اندازه اي كمتر از افراد طبيعي است.}

دانشمندان آمريكايي با استفاده از يك رويكرد آماري مناطقي از دي.ان.آ را كشف كرده‌اند كه به نظر مي‌رسد با ابتلا به اختلالات طيف اوتيسم ارتباط دارد.

به گفته پزشكان وجود تلفن‌هاي همراه و ساير دستگاه‌هاي متكي به فناوري بي سيم به دليل ايجاد تراكم ميدان‌هاي مغناطيسي در فضا، شيوه بيماري اوتيسم را در ميان كودكان افزايش داده است.
به گزارش سلامت نیوزبه نقل از پايگاه خبري رويترز؛ پژوهشگران معتقدند افزايش روز افزون استفاده از دستگاه‌هاي فناوري بي سيم نظير تلفن‌هاي همراه، تراكم ميدان‌هاي مغناطيسي را در بدن بيماران افزايش مي‌دهد كه به دنبال آن تاثير ميدان مغناطيسي بر مغز افراد افزايش استرس و تنش‌هاي روحي است.
بنابراين گزارش و به گفته پزشكان جريان‌هاي الكتريكي و ميدان‌هاي مغناطيسي بر روي مغز آثار منفي دارد كه بروز اوتيسم يكي از عوارض ناشناخته آن است.
يادآور مي‌شود؛ هم اكنون از هر ۱۵  كودك در آمريكا يك نفر به اوتيسم مبتلا است به طوري كه اين رقم تا قبل از ورود تلفن‌هاي همراه و رايانه‌ها به زندگي افراد، سال ۱۹۷۰ نسبت 1۱ به ۱۰۰ داشت.

برای آنکه بهترین سرویس را به یک کودک مبتلا به اوتیسم ارایه دهیم باید به موارد ذیل توجه نماییم:

 با امید...

مقدمه ای بر اوتيسم (در خودماندگی)

مشخصه اوتيسم محدوديت شديد و بنيادی در چندين زمينه مهم رشد می باشد: تعامل و ارتباط و همچنين رفتار متقابل اجتماعی و توانايی بهره گيری از تخيلات. جهت تشخیص اوتيسم لازم است که علائم رفتاری در تمام زمينه های ذکر شده فوق قبل از سن 3 سالگی در شخص موجود باشند. حتی در صورتی که والدين متوجه شوند که در دوران شيرخوارگی مشکلاتی وجود دارد، تشخيص اوتيسم پيش از سن هجده ماهگی بسيار دشوار است. دليل اين امر اينست که انحرافات رفتاری که برای تأييد تشخيص به کار می روند هنوز تا اين سن تکامل نيافته اند.

اغلب کودکان مبتلا به اوتيسم دارای اختلالات رشد نيز می باشند، اگرچه تعداد کمی نيز دارای رشد طبيعی هستند. همچنين بسياری نيز مبتلا به صرع می باشند و معلوليتهای بينايی و شنوايی در اين گروه بسيار شايع است. افراد مبتلا به سندروم آسپرگر، که وضعيتی شبيه به اوتيسم است، رشد طبيعی دارند. به طور تقريبی 1 تا 2 کودک در هر هزار کودک مبتلا به اوتيسم می باشد، يعنی هر سال در سوئد يکصد کودک مبتلا به اوتيسم متولد می شود. در صورت محاسبه اوتسيم و وضعيتهای شبه اوتيسم، يا به عبارت ديگر کل طيف تشخيصهای اوتيسم، اين رقم در سوئد به حداقل 6 کودک در هر هزار کودک می رسد. همين ارقام در ميان ملتهای ديگر در سراسر جهان نيز مشاهده می شود. پسران بسيار بيشتر از دختران به اوتيسم مبتلا می شوند.

چه چيز باعث ابتلا به اوتيسم می شود؟

اوتيسم يک وضعيت تعريف شده رفتاری است اما بوسيله چندين اختلال متفاوت شناخته شده و شناخته نشده مربوط به اعضاء در عملکرد مغز به وجود می آيد که بر رشد توانايی مغز برای به کار بردن اطلاعات تأثيرگذار هستند. در بسياری از موارد اغلب يک عنصر ژنتيکی نيز وجود دارد. شيوه تغيير يافته برداشت اطلاعات، نظير اکتساب، پردازش و بکارگيری اطلاعات، فراگيری چيزهای جديد و رفتار به شيوه ای با سازگاری مناسب، به انحرافات رفتاری منجر می شوند که قابل مشاهده می باشند.

اوتيسم چگونه ظاهر می شود؟

تعامل اجتماعی

دشواری در تعامل متقابل اجتماعی اغلب قابل توجه ترين جنبه اوتيسم می باشد. نوزاد ممکن است حتی از سنين بسيار پايين در استفاده و فهم تماس چشمی، حالات چهره، ايما و اشاره، لحن های مختلف صدا و غيره در تماس با افراد ديگر دچار مشکل باشد. بسياری از کودکان مبتلا به اوتيسم هيچگونه رابطۀ متقابل احساسی يا اجتماعی از خود نشان نمی دهند و به شکل خودانگيخته در شاديهای خود با والدين شريک نمی شوند يا برای راحتی آنها را بروز نمی دهند. کودکان مبتلا به اوتيسم هميشه به کودکان همسن خود علاقه نشان نمی دهند، اما حتی اگر علاقه نيز نشان دهند معمولاً در دوستيابی و حفظ دوستان خود دچار مشکل می باشند.

ارتباط

افراد مبتلا به اوتيسم برای توانايی حرف زدن دچار تأخير می باشند يا فاقد آن هستند و آن را با استفاده از ديگر راههای غير کلامی برقراری ارتباط جبران نمی کنند. در حدود نيمی از کودکان مبتلا به اوتيسم هيچگاه شروع به حرف زدن نمی کنند. در ميان کودکانی که حرف می زنند انواع بسيار متفاوتی وجود دارد. برخی تنها از کلمات تکی استفاده می کنند. ديگران کلمات زيادی را به کار میبرند و صحيح صحبت می کنند اما اغلب اصطلاحات کليشه ای يا چيزهايی را که ديگران گفته اند بدون توجه به موقعيت تکرار می کنند. تعداد کمتری دارای زبانی با رشد کامل می باشند که آن را به شکل خودانگيخته صحبت می کنند. با اين وجود همگی در آغاز و ادامه مکالمه دارای مشکل می باشند و همه آنها در فهم زبان نقايصی دارند. به ويژه فهم آنان برای معانی عميق تر زبان دارای نقايصی میباشد. حتی در ميان افرادی که دارای مجموعه لغات بيشتری می باشند و به شکل خودانگيخته صحبت می کنند، شايع است که آنان دارای تعبيری ثابت و تحت اللفظی از زبان می باشند.

رفتار

کودکان مبتلا به اوتيسم اغلب دارای مجموعه رفتار، علائق و فعاليتهای محدودی می باشند که با الگويی تکراری و کليشه ای به آنها می پردازند. نمونه هايی از اين دست از قرار زير می باشند: تمرکز شديد بر روی فعاليتی نظير چرخاندن چرخهای يک ماشين اسباب بازی يا رديف کردن اسباب بازی ها به دفعات متعدد، اما نه بازيهای خودانگيخته و متنوع تظاهرگونه و ايفای نقشهای گوناگون برای بازی. تمرکز بر روی اشياء مختلف شايع است، همچنين تمرکز بر روال امور و عادات بسيار پيچيده که بايد دقيقاً هر بار به همان صورت تکرار شوند. تغيير چنين روالها و رسمهايی ممکن است موجب بروز ناگهانی يأس يا خشم شود. تحمل هرگونه تغييری، مانند قرار گرفتن چيزی در جای متفاوت يا انجام کاری با ترتيبی غير از ترتيب معمول نيز می تواند برای فرد مبتلا به اوتيسم دشوار باشد. کودکان کمی بزرگتر و دارای رشد يک جانبه ای نظير جداول زمانی، تاريخ تولد « علائق ويژه » بهتر ممکن است به ويژه در دوره های زمانی ديگران، جمعيت تمام شهرهای سوئد و غيره داشته باشند. همچنين تکان دادن مداوم دست، تکان دادن خود به عقب و جلو و راه رفتن روی نوک پنجه پا در ميان کودکان مبتلا به اوتيسم شايع است.

علاوه بر رفتارهای مبنای تشخيص درسه  زمينه نامبرده شده دربالا، علائم ديگری نيزدر اوتيسم شايع است:

حساسيت بيش ازحد ياحساسيت بسيارکم به برخی صداها،لمس ها،بوها وغيره؛دوره های بيش فعالی و اختلالات در خواب و خوردن غذا و غيره. هيچ يک از اين موارد برای تشخيص ابتلا به اوتيسم ضروری نيستند.

انواع بسيار مختلف

افراد مبتلا به اوتيسم اغلب از جهات بسياری با يکديگر تفاوت زيادی دارند، اما تأثير ابتلا به اوتيسم همواره بسيار جدی است. به عنوان مثال، گفته می شود که شدت اوتيسم از شديد تا خفيف متفاوت است، به همين ترتيب ميزان توانايی ها نيز می تواند از اختلال شديد عملکردی مربوط به رشد تا ميزان بسيار بالاتر از حد متوسط متفاوت باشد. همچنين در افراد مبتلا به اوتيسم وجود وضعيتهای ديگر نظير سندروم های ژنتيکی مختلف، صرع، افسردگی يا اختلالات توجهی/بيش فعالی و ديگر موارد شايع است. از اين رو ممکن است فرد به عنوان بخشی از يک نقص چندگانه، مبتلا به اوتيسم شديد همراه با يک نقص شديد يا متوسط رشد و صرع باشد و بنابراين بيشترين نقص عملکردی را داشته باشد يا دارای شدت کمتری از اوتيسم و توانايی بالا باشد. تفاوتهای ميزان شدت تظاهرات رفتاری برای اوتيسم بسيار زياد می باشند و به شخصيت، سن و ميزان رشد فرد نيز بستگی دارند.

چه کار می توان کرد؟

اوتيسم يک نقص عملکردی مادام العمر است. در حال حاضر هيچگونه معالجه ای برای اوتيسم وجود ندارد. از سوی ديگر، بسياری از کودکان مبتلا به اوتيسم می توانند با تلاشهای آموزشی زود هنگام، درست برنامه ريزی شده و طراحی شده برای هر فرد در يک محيط مناسب ويژه رشد قابل ملاحظه ای داشته باشند. يکی از اهداف اصلی کمک به کودک برای تکامل برقراری ارتباط عملکردی است.

آموزش بايد بر آگاهی از شيوه های منحصر به فردی که کودکان مبتلا به اوتيسم فرا می گيرند،متمرکز باشد. استراتژی های مختلفABA(تجزيه و تحليل کاربردی رفتار)  و آموزش مبتنی بر(TEACCH ) (درمان و آموزش کودکان مبتلا به اوتيسم و دارای معلوليت ارتباطی مربوط) نمونه هايی از اين استراتژی های آموزشی طراحی شده خاص برای افراد مبتلا به اوتيسم می باشند.

کشف، معاينه و تشخيص زود هنگام در مرحله نخست قرار دارند. مرحله بعد ارائه اطلاعات دقيق برای والدين و ديگر افراد مربوطه و آموزش آنان در اسرع وقت می باشد. اين موارد به همراه انجام اقدامات پيشتيبانی سريع که درست برنامه ريزی و برای هر فرد به طور خاص طراحی شده اند، مبانی طولانی مدت برای ايجاد امکان کمک به رشد کودک می باشند. يک مهدکودک و آموزش های متعاقب آن در مدرسه که به طور خاص طراحی شده اند، پيش نيازهای مهمی برای کودک می باشند؛ همين طور فعاليتهای روزانه و محيط متناسب در خانه به همين اندازه برای افراد بزرگسال اهميت دارند. نوجوانان و افراد بزرگسال ممکن است برای توسعه بيشتر مهارتهايی که هدف آنها افزايش استقلال و مشارکت است، نياز به دسترسی مداوم به اقدامات آموزشی داشته باشند، حتی در صورتی که اين اقدامات در دوران اوليه انجام شده باشند. افراد دارای عملکرد بالا ممکن است به کمکهای متفاوتی جهت ساماندهی تحصيلات خود و دسترسی به انواع مختلف فعاليتهای مناسب روزانه نياز داشته باشند.اغلب افراد مبتلا به اوتيسم در بزرگسالی و برای بقيه عمر خود نيازمند کمک و پشتيبانی گسترده میباشند. با اين وجود، برخی افراد ممکن است نسبتاً مستقل شوند.

طيف اوتيسم چه چيزهايی را شامل می شود؟

طيف اوتيسم يک اصطلاح جمعی برای بسياری از تشخيص هايی است که دارای علائم مشابه می باشند. سندروم اوتيستيک يک سندروم کامل در طيف اوتيسم می باشد که اغلب به صورت مختصر گفته می شود. اغلب افراد مبتلا به اوتيسم دارای اختلالات رشد نيز هستند. با اين وجود حتی « اوتيسم » افراد دارای رشد طبيعی نيز ممکن است مبتلا به اوتيسم باشند. به اين حالت اغلب اوتيسم با عملکرد بالا اطلاق می شود که صحيح تر است گفته شود يک فرد با عملکرد بالای مبتلا به اوتيسم.

سندروم آسپرگر، اوتيسم در افراد دارای رشد عادی يا رشد زياد می باشد که در آن مشکلات زبانشناختی مشاهده شده در اوتيسم وجود ندارد.

وضعيت شبه اوتيسم، اوتيسم بی قاعده يا انواع ديگر اختلالات فراگير رشد اغلب به عنوان مترادف يکديگر به کار می روند. اين تشخيص ها بدين معنا هستند که که فرد مزبور دارای تمام معيارهای اوتيسم يا سندروم آسپرگر نمی باشد، اما با اين وجود دارای مشکلاتی با ماهيت مشابه می باشد.

 اختلال فروپاشی کودکی بسيار نادر است و بدين معناست که کودک پس از سن 2 يا 3 سالگی مبتلا به اوتيسم می شود. کودک تا اين سن دارای رشد عادی است.

چه تعدادی مبتلا به اوتيسم هستند؟

هنوز مشخص نيست چه نسبتی از جمعيت مبتلا به اوتيسم و يکی ديگر از معلوليتهای عملکردی قرار گرفته در طيف اوتيسم می باشند. بر اساس بررسی مطالعات انجام شده در اين زمينه، می توان به تخمين های زير رسيد. هيچ بانک اطلاعاتی در مورد افراد مبتلا به اوتيسم در سوئد وجود ندارد. تخمين زده می شود که 1 تا 2 کودک در هر هزار کودک مبتلا به اوتيسم می باشند. اين بدان معناست که حداقل 1500 تا 3000 کودک 4 تا 17 ساله در سوئد مبتلا به اوتيسم می باشند. اين رقم در شهر استکهلم 300 تا 600 کودک است.

تمام طيف اوتيسم

تخمين زده می شود که تمام طيف اوتيسم 6 نفر در هر هزار نفر را تشکيل دهد. برای سوئد اين به معنای تقريباً 9000 کودک می باشد، در حاليکه در شهر استکهلم 1600 کودک و نوجوان در سنين ۴تاا 17 سال وجود دارد. ترديد بيشتری در مورد تعداد کودکان مبتلا به سندروم آسپرگر وجود دارد، اما تعداد اين گروه از افراد مبتلا به اوتيسم بيشتر است.عملاً هنوز هيچ مطالعه ای در مورد تعداد بزرگسالان مبتلا به اوتيسم يا وضعيتهای شبه اوتيسم انجام نشده است.

منابع

What is autism? (2003). Link. Autism Europe, 38/2003, 19-20

www.autismforum.se

American Psychiatric Association (APA). (2000). Diagnostic and statistical manual of

mental disorders. DSM-IV-TR (4th ed., text revision ed.). Washington, DC: American

Psychiatric Association

Fombonne, E. (2003). Epidemiological surveys of autism and other pervasive developmental

disorders: an update. Journal of Autism and Developmental Disorders, 33(4), 365-382

Autism. Vad är det?. Riksföreningen Autism. www.autism.se

Gillberg, C., & Coleman, M. (2000). The Biology of the autistic syndromes (3rd ed.).

London: Mac Keith Press

MRC Medical Research Council. (2001). Review of autism research.

www.mrc.ac.uk/pdf-autism-report.pdf

MRC Medical Research Council. (2001). Review of autism research.

خانم هاچینسن مبتلا به معضل آسپرگر در حال بازی با کامپیوتر

با سلام

امروز راجع به یک موضوع جالب در رابطه با معضل آتیسم صحبت خواهم کرد. همانطور که قبلا در این وبلاگ اشاره کرده ام افرادی که مبتلا به آتیسم هستند احتیاج به تکرار مکررات و ثابت بودن مسایل دارند. یکی از راههای ایجاد این ثبوت در کارهای که آنها انجام میدهند استفاده از کامپتوتر میباشد. بازی های کامپیوتری ایجاد تکرار ٬ ثبات و امنیت برای این افراد میکند. این بازی ها قابل پیش بینی می باشند و جائی برای غافلگیری و تعجب نمی گذارند. این افراد میتوانند روی تمام عملیات بازی ها حساب کرده و نتیجه بازی را پیش بینی کنند. افراد مبتلا به آتیسم و آسپرگر احتیاج به احساس امنیت دارند تا بتوانند کارهایشان را انجام بدهند.داشتن قوانین در زندگی این اشخاص بسیار مهم میباشد.

والدین افراد مبتلا به آسپرگر و آتیسم براحتی می توانند قوانین خانه را برای فرزندشان به اجرا در آورده و از دیگران در محیط خانه بخواهند که به تمام این قوانین احترام بگذارند. بازی های کامپیوتر می توانند به عنوان جایزه هم استفاده شوند. به این معنا که اگر کودک مبتلا به آتیسم نخواهد کاری را که والدین او میخواهند انجام بدهد٬ کامپیوتر می تواند به عنوان جایزه برای انجام آن کار استفاده شود. والدین بایستی بدانند که هر نوع مسئولیت  در خانه برای کودک آتیستیک را باید به مراحل کوتاه تقسیم کنند و بعد از تکمیل هر مرحله کودک احتیاج به تشویق لفظی دارد. این مراحل بایستی همیشه در ثبات بوده و هیچ تغییری در رتبه آنها نباید بوجود آید.

به عنوان مثال:در مسئولیت به رختخواب رفتن در شب میتوان قدم زیر را در نظر گرفت:

۱- ساعت ۸ شب باید دندان ها را مسواک کرد

۲-ساعت ۸ و ۵ دقیقه شب باید به اتاق خواب رفته و رختخواب را آماده خوابیدن کرد

۳-ساعت ۸ و ۱۵ دقیقه کودک در رختخواب دراز میکشد

۴-ساعت ۸ و ۱۶ دقیقه یکی از والدین کتاب مورد علاقه کودک را میخواند. ( شخصی که کتاب را میخواند بایسی هرشب این کار را ادامه دهد. والدین نمی بایست تغییر مسئولیت دهند).

۵- ساعت ۸ و ۳۰ دقیقه به کودک اعلام کنید که وقت کتاب خواندن تمام شده. به او  سویچ چراغ را نشان دهید و بگویید که چراغ را خاموش کند.

۶- به او کمک کنید که چراغ را خاموش کند...(انتظار نداشته باشید که بدون کمک شما چراغ  را خاموش کند)

این سری مراحل را بدون وقفه باید هر شب انجام داد. 

هرگونه عمل در زندگی کسانی که آسپرگر و یا آتیسم دارند احتیاج به اینگونه جزییات دارد. روی این اصل بازی های کامپیوتری برای این افراد می تواند بسیار مهم باشد. ولی این بازی هم بایستی حد و اندازه داشته باشد و قوانین خود را شامل باشد.

در آینده نزدیک در این مورد بیشتر بحث میکنیم.

با امید...

با کمال شرمندگی مدتی بسیار طولانی نتوانستم خدمت دوستان برسم. در این مدت غیبت مشغول بر پا کردن شرکت خصوصی "مشاورت در امور مدیریت بهداشتی" بودم. مرکز این موسسه در آمریکا می باشد ولی سرویس های خدماتی ما در سطح بین المللی هست. از دوستانی که علاقه به آشنائی بیشتر با موسسه ما را دارند خواهش میشود که به آدرس اینترنتی زیر مراجعه کنند:

www.ika-healthcaremgmtconsultants.com

من هنوز در این وبلاگ  در مورد مدیریت بهداشت و یا در رابطه با معضل های روانی ذهنی و جسمی  مطالبی خواهم نوشت. به امید اینکه دوستان از این مطالب استفاده کامل را ببرند.

با امید....

یکی از سئوالات مهمی که والدین کودک آتیستیک دارند اینست که : آیا فرزند من میتواند تشخیص بین خوب و بد را بدهد؟؟؟

در وحله اول مسئله دانستن فرق بین خوب و بد مسئله بسیار مشکلی برای کودک مبتلا به آسپرگر به نظر میرسد ولی این نظر درست نمی باشد. کودکان مبتلا به آسپرگر ایده و نظر  بسیار مستقل و بدون خدشه راجع به فرق خوب و بد دارند. این کودکان میتوانند با استدلال راجع به نظرات خود در مورد رفتار درست یا غلط  بحث کنند.

این کودکان قدرت شناسائی و قبول میانه روی را نداشته و همه چیز را به طریق  مطلق و قطعی میبینند . ولی بهر حال آنها میتوانند این مسائل را با دیگران بحث کرده و نتیجه را قبول کنند.  کودکان مبتلا به آسپرگر می توانند موضوعاتی را که با منطق و واضحا به آنها توضیح داده شده است را قبول کنند. والدین بایست از این  ویژه گی  برای یاد دادن  فرق بین خوب و بد استفاده کنند. 

 این کودکان در حالی که رشد می کنند فرق بین بد و خوب را بصورت عادت یاد می گیرند ولی بعد ها در زندگی قادر به فهمیدن این تفاوت خواهند بود. عامل مهم در این مرحله اینست قوانین باید به صورتی که برای آنها قابل فهم باشد بایستی به آنها توضیح داده شود و به صورت ثابت و استوار به مرحله اجرا گذاشته شود.

این کودکان قادر به تشخیص رفتار غیر قبول کودکان دیگر هستند ولی رفتار خود را شناسائی نخواهند کرد. به علاوه آنها ممکن است با کودکان دیگر یکدلی و هماهنگی نشان ندهند و این ممکن است آنها را به انجام رفتاری های غیر قبول مجبور کند. کودکان آتیستیک و مبتلا به آسپرگر قدرت فهم احساسات دیگران را نداشته و این ممکن است که  موجب رفتار های غیر عادی شود.

نکته مهم اینست که والدین بایستی تمام قوانین خانه و قوانین رفتار اجتماعی را به صورت بسیار آسان و قابل درک به این کودکان یاد داده و از آن زمان به بعد این قوانین را به صورت ثابت به اجرا در بیاورند. هرگونه انحراف از استواری و ثبات این قوانین باعث از بین رفتن آنچه که یاد کودک یاد گرفته خواهد شد.

با امید....

با سلام

آپ زیر ترجمه ای مقاله دکتر دانتینی راجع به غذا و اثر آن روی معضل آتیسم می باشد.

"سالهای طولانی  من علاقه مخصوصی شخصی و شغلی به رابطه غذا با امراض مختلف عقب افتادگی کودکان داشته ام. به نظر علمی و پژوهشی من غذا نقش مهمی در آتیسم و آسپرگر دارد که معمولا بسیار مهم و دائمی می باشد.

در سالهای اول دهه 70 ، من اجازه و سرمایه پژوهشی راجع به رابطه غذا و آتیسم را از مرکز عقب افتادگی ذهنی در آمریکا را دریافت کردم. نتیجه این تحقیق نشان داد که رژیم مخصوص غذایی می تواند از توسعه بیماری آتیسم در صورتی که خیلی زود در زندگی کودک استفاده شود  جلوگیری گند. متاسفانه همانطوری که هر خانواده ای با کودک آتیستیک میداند گروه اطبا و دست اندرکاران در قبول قدمهای که به  بهبودی آتیسم ختم میشود بسیار کند و آهسته میباشند. تحقیقات من نشان داده که حساسیت غذایی در کودکان مبتلا به آتیسم و روش تغذیه ای آنها  در هر کودکی یگانه و یکتا میباشد. با حذف شیر و موادی که دارای گندم هست موفقیت های بسیاری در گروه های بزرگ کودکان مبتلا به آتیسم دیده شده است.  کودکانی که واکنش مثبت به حذف شیر و مواد گندمی از غذا نشان نمی دهند ، به احتمال زیاد دارای حساسیت به غذا های دیگر هستند که به ادامه آتیسم کمک میکند.  اکنون با استفاده از تست مخصوص Sage Complement Antigen   قادر به شناسائی دقیق انواع غذاهای معمولی که روی آتیسم، اسپرگر و بیش رفتاری  تاثیر دارند می باشم.  اکر بخواهیم از رژیم تغذیه ای برای بهبودی  این امراض استفاده کنیم شناسائی آنها در مراحل اولیه  بسیار مهم می باشد . متاسفانه چون اجتماع اطبا اعتقادی به اثر غذا در ایجاد امراض مزمن مثل آتیسم ندارد، اطبای اطفال برای تشخیص ابتدایی  امراض مزمن مثل آتیسم بی میل هستند. اخیرا من در معالجه کودکی که مبتلا به آتیسم بود در فیلادلفیا شرکت کردم. مادر این کودک فکر میکرد که فرزند او دارای آتیسم می باشد و متاسفانه دکتر اطفال وی از تشخیص این بیماری تا زمانی که آن کودک به  سن  سه سال و نیم رسید خوداری کرده بود. با این حال این کودک  تحت نظر من و دیگر اطبا که اثر غذا را روی آتیسم قبول دارند در عرض شش ماه پیشرفت شایانی کرده است.

پنج سال قبل ، من همکاری نزدیکی با دکتر اشنایدر  در مرگز تحقیقات آتیسم جنوب غرب در شهر فینیکس در ایالت آریزونا شروع کردم. امروز دکتر اشنایدر مدیر کل مرکز تعلیمات و تحقیقات آتیسم میباشد.  دکتر اشنایدر تاثیر مثبت تشخیص زود و حذف غذاهای مضر را در معالجه آتیسم و اسپرگر تائید کرده است.  یکی از بیماران دکتر اشنایدر که با تشخیص مرکز پزشکی کودکان به بیماری  آتیسمم مبتلا بوده تحت رژیم مخصوص بهبودی کامل یافت. به گفته دکتر اشنایدر مرکز پزشکی کودکان و دیگر اطبا در این کودک آتیسم تشخیص نداده و بهبودی او را قبول کرده اند. در حال حاضر، این کودک در کلاس اول ابتدایی هست و زندگی بسیار خوب وبا سلامتی دارد."

Autism and its relationship to immune complex

Dr. Dantini M.D.

http://www.foodallergytest.com/autism.html

در آپ گذشته به تاریخ ۲۰ دی ۸۶  در این وبلاگ مقداری راجع به تاثیر غذا روی آتیسم بحث کرده بودم:

 والدین کشف کردند که بعد از خوردن غذا های مخصوصی  فرزند آنها که مبتلا به آتیسم هستند بدتر می شوند. به این دلیل آنها با دقت به این موضوع توجه کرده و بعد از مشاهدات زیاد به این نتیجه رسیدند که انواع مخصوصی از غذا ها منجمله گندم٬ جو ٬ لبنیات ٬ تخم مرغ و شوکولات برای این بچه ها مضر می باشد.

اطفال و بچه های که مبتلا به آتیسم هستند در هضم پروتین هائی مانند گلوتن و کاسین که در دانه جو و مواد لبنیاتی پیدا میشود اشکال دارند.  گلوتن و کاسین در معده ترشح کرده و خود را به سلول های گیرنده آرامش بخش در مغز شخص مبتلا به آتیسم متصل میکنند و این اتصال اثر معکوس روی عملیات معمولی مغز می گذارد.  در کنفرانس "شکست آتیسم " در سال ۱۳۸۰ بسیاری از مراکز غذایی که مواد غذایی بدون گلوتن و کاسین آماده میکنند شرکت داشتند و والدین را با مسایلی که گلوتن و کاسین بوجود می آورند آشنا کردند.

برای خواندن بیشتر راجع به این موضوع لطفا به آپ قبلی رجوع کنید.

با امید.... 

با سلام

 با کمال شرمندگی مدتهاست که  به علت مشکلات با کامپیوتر نتواستم که به خدمت دوستان برسم. امروز که با خوشحالی می توانم چندی با شما دوستان عزیز بگذرانم راجع به مسائل کودکان مبتلا به آتیسم صحبت خواهم کرد.

کودکان مبتلا به آتیسم با داشتن برنامه و روال مخصوص در زندگی پیشرفت کرده و می توانند با راحتی در جامعه زندگی کنند. در حالی که این کودکان برنامه ها و روال کاری را شناسائی میکنند٬ اگر این برنامه ها به صورت بصری ارائه شود کودکان میتوانند آنها را به صورت راحتتری شناسائی کنند.

برنامه بصری یا تصویری از برنامه نوشته شده برای کودکان آتیستک بهتر کار می کند و اثر مثبت دارد و این بدلائل مختلف میباشد. به عنوان مثال  کودک ممکن است که قادر به خواندن نبوده و برنامه بصری یا تصویری برای او مفیدتر خواهد بود.

برای بوجود آوردن برنامه بصری والدین و یا معلمین می توانند از تخته و یا شومیز (مقوا) سفید کوچک برای شناسایی ساعت٬ روز و تاریخ استفاده کنند. بعنوان مثال روی یک شومیز (مقوا) سفید یک خط عمودی کشیده و آن را به دو قسمت مجزا تقسیم کنید. یک طرف شومیز یا مقوا را برای برنامه صبح و یک طرف آن  را برای برنامه بعد از ظهر استفاده کنید.

در قسمت صبح با تصاویر مختلف کاری صبح را قرار دهید...به عنوان مثال شکل یک لیوان شیر و ظرف نان و پنیر می تواند نشان دهنده صبحانه باشد. در کنار آن ساعتی با دقیقه شمار و ساعت شمار کشیده تا وقت صبحانه را نشان دهید.

این برنامه هر روز در وقت مشخص باید انجام شود تا کودک به آن عادت کامل کرده و آن را به عنوان روال معمولی روز انجام دهد.

تصاویر کارهای روزانه روی مقوای سفید به این کودکان کمک میکند که برنامه روزانه خود را به صورت تصویر پیش بینی کنند. هر روز این تصاویر را روی تخته یا شومیز (مقوا) قرار بدهید.از عکس های مختلف از کارهای مختلف به جای  کشیدن تصویر میتوان استفاده کرد.

عکس های تخت خواب٬ حمام٬ رستوران مورد علاقه٬ مسواک٬ سفره صبحانه٬ سفره نهار٬ سفره شام٬ عکس دوستان٬ معلم٬ و... را میتوانید روی شومیز (مقوا) سفید با چسب نواری بچسبانید.در صورت پاره شدن  این عکس ها را می توان با راحتی  تعویز کرد.

وقتی که کودک از خواب بیدار میشود برنامه را به او نشان داده و راجع به اتفاقات روزانه با او صحبت کنید. زمانی که وقت انجام کار مخصوصی هست از کودک بخواهید که عکس آن کار برای شما از روی شومیز جدا کرده و آن را به شما بدهد. از او تشکر کنید که عکس درست را به شما داده و آن را در جعبه ای برای استفاده در روز بعد قرار دهید. این روش به کودک کمک می کند که برنامه روزانه خود را دانسته و انتظار اتفاق و کار بعدی را داشته باشد. این گونه برنامه ریزی جائی برای ابهام و سئوال برای کودک باقی نمیگذارد و به او اجازه می دهد که کار را به پایان برساند.به پایان نرساندن عمل یکی از معضل های آتیسم هست و برنامه ریزی تصویری به کودک اجازه میدهد که کار را به پایان برساند به او احساس اتکا به خود میدهد.

مقوای سفید برنامه٬ هر روز به صورت مخصوص روزانه خواهد بود و این تصویر از اغتشاش فکری و ذهنی کودک جلوگیری خواهد کرد.

باید در نظر داشت که هر چه بیشتر از ابهام و اغتشاش فکری کودک مبتلا به آتیسم جلوگیری کنید٬ راحتتر می توانید با مسائل روانی او کنار بیایید.

با امید.... 

مقاله زیر در ۲۹ خرداد در خبر گزاری فارس گزارش داده شده.....

دانشيار دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي در گفت‌وگو با فارس: سهم وزارت بهداشت در تأمين سلامت اجتماعي صفر است خبرگزاري فارس: دانشيار دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي گفت:‌ اختلال‌هاي شخصيتي و بيماري‌هاي رواني حيطه وسيعي دارند و بيش از 40 درصد مردم را گرفتار كرده است، كنترل اين مسائل نيازمند همكاري كل مجموعه دولت است اما نقش وزارت بهداشت در اين زمينه اكنون در حد صفر است.

شهرام يزداني در گفت‌وگو با خبرنگار اجتماعي فارس افزود:‌ بر اساس آنچه سازمان بهداشت جهاني اعلام كرده سلامت تعريف وسيعي دارد كه شامل سلامت جسماني و بيولوژيك، سلامت روان، سلامت اجتماعي و سلامت معنوي مي‌شود، در كشور ما بيش‌ترين توجه به بعد سلامت بيولوژيك است و شايد بيش از 90 درصد بيماران بيولوژيك تحت پوشش سيستم سلامت هستند اما توجه به ابعاد ديگر سلامت بسيار ناچيز است. وي گفت: بيماري‌هاي رواني و رفتاري حيطه وسيعي دارند و به طور كلي به 3 دسته بيماري‌هاي رواني كه فرد مي‌تواند واقعيت را تشخيص دهد، بيماري‌هاي رواني كه فرد نمي‌تواند واقعيت را از غير واقعيت تشخيص دهد و اختلال‌هاي شخصيتي مانند پرخاشگري تقسيم مي‌شود. وي افزود: بيماري‌هاي رواني طيف وسيعي دارند كه حالت ديس تايمي يعني تغيير اندك بين سرخوشي و ناراحتي افراد تا بيماري شديد اسكيزوفرني متغير است، حدود يك درصد افراد جامعه دچار نوع شديد اسكيزوفرني هستند، حدود 20 درصد افراد جامعه دچار يكي از انواع بيماري‌هاي رواني از دسته سايكوز دارند و در تشخيص واقعيت مشكل دارند كه افراد مبتلا به افسردگي، اضطراب مزمن، مانيا و ... را شامل مي‌شود. بيش از 20 درصد افراد جامعه نيز به نوعي دچار يك نوع اختلال شخصيتي و رفتاري هستند، بنابراين به طور كلي بيش از 40 درصد افراد جامعه به نوعي با يكي از اختلالات رواني درگير هستند. وي اضافه كرد: يكي از عللي كه مردم كم‌تر براي درمان بيماري‌هاي رواني به افراد متخصص مراجعه مي‌كنند، اين است كه اكثريت مردم اين اختلال‌هاي را طبيعي و جز ويژگي‌هاي اخلاقي فرد مي‌دانند مثلاً مي‌گويند فلان كس پرخاشگر يا انزواطلب است، از طرف ديگر در خيلي از جوامع حتي جوامع پيشرفته اين خصايص به نوعي يك لكه ننگ محسوب مي‌شود و كم‌تر درباره آن صحبت مي‌شود. يزداني گفت: اختلال‌هاي شخصيتي نيز طيف وسيعي دارند كه انزواطلبي، بدبيني، پرخاشگري از جمله آن است، معمولاً اكثريت افراد مجرم و متخلف در جامعه قبل از اين‌كه به عمل مجرمانه خود اقدام كنند دچار اختلال شخصيتي بوده‌اند و رفتار ضد اجتماعي تقريباً در سابقه همه مجرمان وجود دارد. عضو هيئت علمي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي اضافه كرد: در زمينه سلامت اجتماعي نيز تعاريف مشخصي وجود دارد يكي از معيارهاي تشخيص سلامت اجتماعي در افراد اين است كه ببينيم شبكه اجتماعي كه فرد در آن تعريف مي‌شود و دوستان و اطرافيان وي چقدر گسترده است. وي گفت: مسئله ديگر نحوه تعامل فرد در شبكه اجتماعي است، اينكه هر فرد چقدر به هنجارهاي اجتماعي حاكم بر جامعه و شبكه اجتماعي احترام مي‌گذارد، ميزان فعاليت اجتماعي، همبستگي اجتماعي، همگرايي و تعامل اجتماعي موثر وي در شبكه اجتماعي هر فرد بيانگر ميزان برخورداري وي از سلامت اجتماعي است. وي اضافه كرد: فردي كه در يك شبكه اجتماعي نظام مند تعريف مي‌شود، نمي‌تواند هر كاري دلش خواست انجام دهد و تعهداتي دارد كه بايد به آن پايبند باشد. يزداني در پاسخ به اين پرسش كه وظيفه وزارت بهداشت و حاكميت براي برقراري سلامت اجتماعي چيست، گفت:‌ گر چه بسياري از ابعاد سلامت رواني و اجتماعي موضوعات فردي است ولي اين طور نيست كه دولت و حاكميت در اين زمينه وظيفه‌اي ندارد، دستگاه‌هاي متعددي در اين زمينه نقش آفرين هستند از قانونگذاران و قوه قضائيه گرفته تا وزارت بهداشت، وزارت رفاه و ساير دستگاه‌هاي اجرايي و از ديد بالادستي قوانين اجتماعي مناسبي بايد تدوين و اجرا شود تا جامعه از سلامت اجتماعي و رواني لازم برخوردار باشد. وي افزود: دولت بايد از سرمايه‌هاي اجتماعي و اعتماد جامعه به ارزش‌ها و هنجارهاي اجتماعي حمايت كند، قوانين اجتماعي بايد به گونه‌اي باشد كه تا جاي ممكن از ايزوله شدن و جدا شدن افراد از جامعه جلوگيري كند، افراد بايد بتوانند در جامعه مطرح شوند، ارتباطات اجتماعي گسترده داشته باشد، امكان اظهار‌نظر داشته باشند و به قول معروف صدايشان برسد، ‌از نظر اقتصادي تأمين باشند و بدانند كه در جامعه نقش آفرين هستند. وي ادامه داد: البته الزاماً همه هنجارهاي مورد نظر مردم يك جامعه ممكن است درست نباشد،‌ دولت مي‌تواند با تدوين قوانين مناسب به هنجارهاي اجتماعي جهت بدهد و از طريق آموزش و فرهنگ سازي هنجارهاي اجتماعي درست را ترويج دهد، متاسفانه فعاليت دولت در اين زمينه در حد لازم نبوده است و به خصوص در زمينه سلامت اجتماعي وزارت بهداشت به عنوان يك بازوي تأثير‌گذار تقريباً اكنون هيچ نقشي ندارد و تأثير آن در حد صفر است. با امید....

بر طبق DSM IV  طیف آتیسم معضل های مختلف را در پوشش قرار میدهد. یکی از امراضی که در تحت پوشش آتیسم برای تشخیص پزشکان و راونشناسان در نظر گرفته شده بیماری روانی آسپرگر می باشد.

سندرم آسپرگر به اسم دکتر آسپرگر از شهروندان وین در سال ۱۹۴۴ شناخته شده است. دکتر آسپرگر مقاله مهمی راجع به یک بیماری که در کودکان (مخصوصا پسرها ) که دارای هوش و قدرت لفظی معمولی هستند اتفاق می افتد نوشت. این بیماری علائم بیماری آتیسم را نشانگر می باشد. بیشتر این علائم در رابطه با ضعف روابط اجتماعی٬ قدرت قبول تغییر و قدرت قبول درخواست های روزمره اجتماعی می باشد.

سندرم آسپرگر در زمانی استفاده میشود که کودک یا شخص بزرگسال بیشتر علائم آتیسم را نشان داده ولی دارای هوش و قدرت تکلم هم هست. این اشخاص می توانند در زندگی روزمره خود کاملا موفق باشند ولی این موفقیت با کمک دارو درمانی و کار درمانی بوجو د می آید.

افراد مبتلا به این سندرم٬ در روابط اجتماعی بسیار ضعیف هستند و به عنوان مثال آنها در موقع سلام و فشردن دست ممکن است کاملا برگردند و به طرف مقابل بی احترامی نشان دهند.

کودکان مبتلا به این بیماری نشان می هند که به ایجاد رابطه اجتماعی با دیگران علاقمند هستند ولی نمیدانند که چگونه این روابط را برقرار کنند. این کودکان قادر به یادگیری هستند ولی یادگیری آنها به آهستگی صورت گرفته و مانند اینست که من و یا شما بخواهیم پیانو زدن را یاد بگیریم.

این کودکان معمولا به سختی تغییرات زندگی را قبول می کنند و سعی میکنند که به یک روش مخصوص زندگی کنند. اشیا روزمره معمولا جای مخصوص داشته و نمی توانند در جای دیگری قرار بگیرند.

بیشتر این ضعف های اجتماعی با تکرار و ایجاد مهارت اجتماعی در کودکان میتواند کنترل شده و به این اشخاص اجازه زندگی معمولی را بدهد. برنامه روزانه برای این کودکان بسیار مهم می باشد . والدین بایستی بدون وفقه و با تحمل بسیار به این کودکان این مهارت های و قدرت های اجتماعی را یاد داده و از تغییر ناگهانی در زندگی آنان خودداری کنند.

در آینده نزدیک  اطلاعات بیشتری راجع به سندرم آسپرگر آپ خواهم کرد.

با امید....

از آنجائی که هنوز ناشناختگی های بسیاری در مورد آتیسم وجود دارد٬ امتحان هر نوع کمکی برای بهبودی کودکان مبتلا به آتیسم منطقی و بسیار مهم می باشد.

در مجامع مختلف استفاده از موسیقی کلاسیک برای کمک به بهبودی آتیسم بحث شده است و نظرات مختلفی راجع به اثر این نوع موزیک روی ارتباطات مغزی وجود دارد. برخی از این نظرات نشان داده که کودکان آتیستیک زمانی که این نوع موسیقی را می شنوند واکنش های مثبت نشان می دهند. یکی از طرفداران استفاده از موسیقی کلاسیک تجربه خود را به شرح زیر توضیح داده است:

" اخیرا اطبا تشخیص دادند که پسر ۷ ساله من مبتلا به آتیسم می باشد. این روزها زندگی برای همه افراد خانواده ما بسیار مشکلتر شده است. هر نوع کاری با پسر ۷ ساله مان به سختی و با کوشش بسیار به انجام می رسد. بعنوان مثال او به مدت طولانی نمی تواند در ماشین بنشیند و یا در سوپر مرتب اجناس را به زمین انداخته و با فریاد توجه همه را به سوی خود جلب می کند. در خانه ما دیگر وقت تماشای تلویزیون را نداریم و مرتب باید دنبال او باشیم. روی این اصل تلویزیون را کنار گذاشته و به رادیو و سی دی موسیقی گوش می دهیم. موسیقی معمولی در خانواده ما موسیقی محلی و یا موسیقی راک میباشد. هر از گاهی به موسیقی کلاسیک هم گوش می دهیم.

برحسب اتفاق٬ چند روز پیش به فکر افتادم که مدت زیادی بود که به موسیقی کلاسیک گوش نداده بودیم. سی دی باخ را انتخاب کرده و آن را در گذاشتم. با کمال تعجب مشاهده کردم که پسر ۷ ساله ام به طور ناگهانی ساکت شد و با دقت به گوش دادن به موسیقی باخ پرداخت. بعد از مدتی گوش دادن از من پرسید که این چه نوع موسیقی هست. پس از آن شروع به صحبت کردن راجع به این نوع موسیقی کرده و از من سئوالات مختلف می پرسید. (باید به خاطر سپرد که کودکان مبتلا به آتیسم قادر به یاد گیری لفظی و صحبت کردن ابتدایی هستند. لطفا برای اطلاع بیشتر به آپ های گذشته رجوع کنید)

وقتی که من با روان شناس راجع به موضوع علاقه پسرم به موسیقی کلاسیک صحبت کردم٬ او راجع به تحقیقی که سالها پیش در آمریکا در مورد اثر موسیقی کلاسیک روی روابط مغزی به نام "تاثیر متزارت" انجام شده بود صحبت کرد.

برطبق این تحقیق امواج مغزی با شنیدن موسیقی متزارت ممکن است که در انجام برخی کارهای فکری اثر مثبت داشته باشد. در حال حاضر بسیاری از راوبط اجتماعی پسر من با شنیدن موسیقی کلاسیک بهتر شده است.  مثلا در ماشین وقتی موسیقی کلاسیک می گذاریم دیگر فریاد نمی کشد و در سوپر قادر به کنترل رفتارش هست و این در حالی هست که موسیقی کلاسیک گوش می دهد. استفاده از این موسیقی رفتار پسر من را خیلی آرامتر کرده و ما می توانیم با هم رابطه بهتری داشته باشیم."

این تجربه منحصر به فرد نیست. هنوز اثر کامل موسیقی کلاسیک روی امواج مغزی مشخص نیست ولی استفاده از این نوع موسیقی ممکن است برای آرام کردن رفتار کودکان مبتلا به آتیسم کمک باشد ولی به طور مطمئن این موسیقی هیچ نوع اثر منفی برای کودکان ندارد.

با امید...

با سلام

 ( عکس بالا یک شخص داون در سن ۲۳ سالگی در محل کارش میباشد)

مقابله با بیماری داون سندرم

متاسفانه در حال حاضر هیچ نوع معالجه ای مخصوصی  برای این بیماری وجود ندارد. ولی برنامه های شفاعتی در اویل زندگی کودک مثل کار درمانی و گفتار درمانی در رابطه با مقابله با این بیماری بسیار مهم می باشد. ورزش های روزانه نیز یکی از مهمترین طرق بهتر سازی قدرت جسمی این کودکان بشمار می رود.

معالجه و درمان ناراحتی ها و بیماری های جنبی این معضل برای بهتر سازی آن بسیار مهم می باشد. والدین بایستی از جراحی قلب و روده برای از بین بردن این بیماری استفاده کنند.

افراد داون سندرم بایستی فرصت های شرکت در زندگی اجتماعی را داشته باشند. این فرصت ها در ورزش و بازی های کودکان و دیگر مناسبات اجتماعی  مثل رفتن به مدرسه میباشد.

تحقیقات نشان داده که هرچه بیشتر کودکان داون از گفتار درمانی؛ کار درمانی ؛ ورزش و شرکت در زندگی اجتماعی روزمره استفاده کنند مدت بیشتری زندگی مفید و با ثمری خواهند داشت.

در آپ های قبلی مقدار در این مورد بحث کرده ام و کپی آن ها را در ذیل خواهم آورد.

مورد دیگری که والدین این کودکان باید در نظر بگیرند استفاده از مواد غذائی مناسب برای کودکشان می باشد. این مواد بایستی دارای چربی بسیار کم و آهن کم و کالوری مناسب باشد. از استفاده از گوشت قرمز تا آنجا که میشود بایستی خوداری نمود.

مقداری از آپ های گذشته:

‫سئوال: چه رابطه ای بین غذا دادن به کودک، زبان و مکالمه (صحبت کردن) وجود دارد؟

‫جواب: توانایی صحبت کردن از همان ساختمان جسمی استفاده میکند که برای غذا خوردن و نفس کشیدن استفاده می شود. قدرت کم عضلاتی که روی غذا خوردن اثر میگذارد روی توانایی مکالمه هم تاثیر می گذارد. در عمل غذا خوردن، کودکان به توانمندی آن عضلاتی می پردازند که روی توانایی صحبت کردن هم اثر دارد. اگر کودک در بلعیدن غذا مشکل دارد باید مسئله را با گفتار درمان و یا کار درمان ماهر در میان گذاشت. غذا درمانی می تواند به ازدیاد مهارت عضله ها کمک کند که در نوبت خود روی صحبت کردن اثر مثبت خواهد داشت.

مربیان و والدین بایستی برای کودک کتاب بخوانند و به او کمک کنند که از طریق خواندن به مفهوم اشیا پی ببرد. مربیان و والدین بایستی کودک را به گردش در محله برده تا تجربه های روزانه زندگی را به صورت دست اول یاد بگیرد.

 مربیان و والدین بایستی به راهنمایی کودک توجه کنند. اگر او علاقه ای به چیزی نشان می دهد و یا به شئی اشاره می کند، کلمه ای که آن را توصیف میکند را به باید یاد داد.

رفاقت با دیگر خانواده ها کمک بسیار خوبی برای والدین می باشد و این اشخاص می توانند از تجربه های یکدیگر استفاده کنند. این والدین می توانند بصورت گروهی و در جلسات مرتب و دائم نه تنها به یکدیگر کمک کنند بلکه می توانند باعث ایجاد راههای جدید برای بهبودی و کمک فرزندان خود باشند. این جلسات حتی متواند به صورت مجازی و از راه اینترنت صورت گیرد. بسیاری از والدین وبلاگ های مختلف راجع به مسائل خود در این مورد دارند که به آسانی قابل دسترس می باشد. علاقه مندان می توانند از پیوند های این وبلاگ  برای دسترسی به وبلاگ های والدین استفاده کنند.

با امید

با سلام                                                                    

 یکی از مشکلهای والدینی که دارای فرزندان مبتلا به آتیسم هستند تحمل فشارهای شخصی خودشان می باشد. من در رابطه ۲۰ ساله شغلی خود با والدین کودکان آتیستیک شش نکته و تکنیک شناسائی کرده ام که به آنها برای تحمل فشار های اجتماعی و شخصی کمک خواهد کرد.

 ۱- تحمل غم و ناراحتی:

تمام خانواده هائی که دارای فرزندی مبتلا به آتیسم و یا دیگر معضلات روانی میباشند بایستی با مقداری غم از دست دادن آینده ای درخشان برای فرزندان خود روبرو شوند. معمولا والدین که برای داشتن فرزند تصمیم میگیرند به آینده او فکر میکنند و امیدوارند که فرزند ایشان آینده ای درخشان داشته باشد. زمانی که کودک به دنیا آمده و اطبا بیماری او را به والدین او اعلام میکنند تمام این امید ها ار بین میرود. ناراحتی و غم این موضوع در این مرحله آغاز میشود. ولی  این والدین باید بدانند که فرزند ایشان بد نیست. او فقط متفاوت هست. این تفاوت نه بد و نه خوب هست. بسیاری از والدین در دانستن این موضوع  اشکال دارند. این ممکن است به دلیل احساس گناهی باشد که این والدین دارند. برای ازبین بردن و فراموش کردن این احساس برخی رفتارهای آوار کننده مثل پناه بردن به زیاده خوری یا زیاده روی در خرج پول را انتخاب میکنند. برخی دیگر برای پنهان کردن این احساسات سعی مکنند که " ابر والدین" باشند. متاسفانه حرف آخر اینست که با پنهان کردن این احساسات آنها از بین نمیروند. وجود این احساسات شما را شخص بدی نمیکند. کلید این موضوع در حرف زدن راجع به احساسات شما میباشد. صحبت کردن راجع به مسائل غم و ناراحتی احساسات شما در مورد از دستن دادن آن آینده درخشان برای فرزندتان میتواند از بوجود آمدن مسائل شخصی و یا اجتماعی برای شما جلوگیری کند. سئوال بعدی اینست که با چه کسانی میتوان صحبت کرد؟ جواب این سئوال  بیشتر اوقات بستگی به والدین و وضع زندگی آنها دارد. واضحا صحبت با دکتر روانشناس یا مسولین خدمات اجتماعی در این موضوع می تواند بسیار مفید باشد. ولی حرف زدن با افراد دیگر خانواده، دوستان و کسانی که همدرد و شفیق میباشند که خود دارای فرزندی مبتلا به آتیسم هستند بسیار مفید و کمک کنند ه خواهد بود. تنها با صحبت راجع به ناراحتی احساسی والدین می توانند به فرزندان خود در روبروی با مسائل کمک کنند.

 ۲- از خودتان مواظبت کنید:

معمولا والدین کودکان آتیستیک تمام وقت خود را صرف کمک و نگهداری از فرزند خود و شاید دیگران در خانواده می کنند. اگر شما تمام وقت و انرژی خود را در این راه از دست دهید بزودی دیگر انرژی برای کمک به دیگران نخواهید داشت. وقت برای کارهای که شما دوست دارید کنار بگذارید. کمی ورزش کنید. با دوستان هر از گاهی تفریح بروید. این کار ها را بطور دائم بایستی انجام داد تا اثر مثبت در روان وجسم داشته باشند. در این اوقات فرزند خود را در پیش شخص مطمئنی مثل مادر بزرگ و یا عمو و یا خاله بگذارید تا بتوانید با خیال راحت به احتیاجات شخصی خود بپپردازید.  

 ۳- وفق روش زندگی:

 همه میدانند کودکان آتیستیک احتیاج به ثبات و عادی بودن در زندگی دارند. این کودکان بدون ثبات صدمه روانی دیده و نمی توانند غیر عادی بودن را تحمل کنند. تغییر بدون اخطار قبلی برای آنها غیر قابل تحمل میباشد. والدین این کودکان بعد از مدتی می توانند احتیاج فرزندان خود را به ثبات اوضاع تشخیص دهند و محیط را برای این ثبات آماده کنند. قبول کردن این موضوع یکی از کلید های اصلی خوشبختی و شادمانی برای خانواده می باشد. بسیاری از خانواده ها زمانی که میخواهند فرزند آتیستیک خود را به روش زندگی خودشان عادت بدهند با سختی های بسیاری روبرو میشوند ... به عنوان مثال والدین بدون برنامه قبلی تصمیم می گیرند که برای شام به رستوران بروند. این بدون برنامگی کودک را عصبی کرده و او را به فریاد زدن و یا لگد زدن و دیگر پرخاشگری ها مجبور می کند. والدین بایستی یاد بگیرند که باید برای تمام اوقات زندگی خود برنامه ریزی کرده و فرزند خود را از تمام این برنامه ها مطلع نگاه دارند. این کار بسیار مشکلی میباشد ولی نتیجه بسیار مثبت برای تمام افراد خانواده خواهد داشت.

۴- خود را با داشتن اطلاع مسلح کنید: 

فقط خواندن این آپ کوتاه نشان دهنده اینست که شما از اهمیت "مطلع بودن" واقف هستید. دانش راجع به آتیسم و دیگر معضلات روانی هر روز در حال تغییر می باشد. اینترنت یکی از آسانترین راههای ازدیاد اطلاعات راجع به این موضوع می باشد. گوگل یکی از منابع خوب برای یافتن اطلاعات راجع به آتیسم به فارسی می باشد.

۵-برای خود کمک پیدا کنید:

بسیاری از والدین کودکان آتیستیک از والدین دیگری که دارای کودکی با آتیسم هستند کمک دریافت میکنند. رفاقت با دیگر خانواده ها کمک بسیار خوبی برای والدین می باشد و این اشخاص می توانند از تجربه های یکدیگر استفاده کنند. این والدین می توانند بصورت گروهی و در جلسات مرتب و دائم نه تنها به یکدیگر کمک کنند بلکه می توانند باعث ایجاد راههای جدید برای بهبودی و کمک فرزندان خود باشند. این جلسات حتی متواند به صورت مجازی و از راه اینترنت صورت گیرد. بسیاری از والدین وبلاگ های مختلف راجع به مسائل خود در این مورد دارند که به آسانی قابل دسترس می باشد. علاقه مندان می توانند از پیوند های این وبلاگ  برای دسترسی به وبلاگ های والدین استفاده کنند.

6- دلیلش چه هست؟

یکی از مهمترین نکته های که والدین بایستی به آن توجه داشته باشند اینست که قدم اول مقابله با پرخاشگری فرزندشان دانستن دلیل آن هست. این کار بسیار مشکلی می باشد و بیشتر والدین در مقابله با پرخاشگری فرزندشان بجای اینکه سریعا دلیل آنرا یابند عکس المعل منفی نشان داده و او را تنبه میکنند. رفتارهای غیر قابل قبول این کودکان راهی برای ایجاد رابطه با دیگران می باشد. این رفتارها دلیل خاصی دارند. به عنوان مثال کودک ممکن است که هرشب قبل از خواب و بعد از خاموش شدن چراغ ها پرخاشگری خود را شروع میکند.  به جای تنبه و یا در بغل گرفتن کودک برای آرام کردن او بایستی به دنبال دلیل این پرخاشگری بود. یک دلیل می تواند این باشد که بدون اخطار چراغ ها خاموش میشود و این ایجاد ترس و یا تغییر در اوضاع عادی (تماشای تلویزیون) می کند و باعث پرخاشگری می شود. والدین بایستی بخاطر بسپارند که هر رفتار دلیلی دارد و باید دلیل رفتار را یافته و آنرا اصلاح یا تغییر دهند.

با امید

‫با سلام

‫مدتی است که به علت سفر عید قادر به آپ جدیدی نبودم. در هر حال، باید قبل از شروع سال نو را به تمام ایرانیان و دوستان این سایت تبریک بگویم و برای همه در این سال جدید آرزوی موفقیت و سلامت کنم.

‫مقاله زیر به صورت سئوال و جواب برای علاقمندان به یادگیری راجع به دان سندرم می باشد. این مقاله با استفاده از اطلاعاتی که از مرکز ملی دان سندرم آمریکا کسب شده نوشته شده است.

‫تعریف دان سندرم: معضلی که در آن بعلت ازدیاد برخی از ژن ها رشد و نمو کودک عقب افتاده و اغلب باعث عقب افتادگی روانی و فکری میشود. یک (۱) کودک از هشت صد (۸۰۰) کودک مبتلا به این بیماری می باشد.

‫سئوال: آیا مسئله شنوایای در کودکان مبتلا به دان سندرم معمولی هست؟

‫جواب: ناراحتی گوش در کودکان به طور معمول زیاد هست ولی به دلیل مسائل فیزکی گوش داخلی کودکان مبتلا به دان (باریکی کانال گوش) احتمال ناراحتی گوش در این گروه بسیار زیاد می باشد. این ناراحتی به نام OME شناخته شده است. جمع شدن مایع و تورم در گوش داخلی منجر ایجاد این مسئله می شود. وجود مایع در گوش شنیدن را برای کودک مشکلتر می کند و این ممکن است که به ناشنوایی منجر شود. از بدو تولد این کودکان بایستی تحت نظر دکتر کودکان، متخصص گوش وحلق و بینی بوده و یک امتحان شنوایی باید در هر شش ماه تا سن سه سالگی انجام شود و بعد از این سن امتحان سالیانه باید اتفاق افتد. معالجه آن معمولا با آنتی بیوتیک و تمیز کردن کانال گوش انجام می شود.

‫سئوال: ار دست دادن توانایی زبان و حرف زدن چه اثری روی شنوایای دارد؟

‫جواب: یادگیری تلفظ و حرف زدن از طریق شنیدن، دیدن و لمس کردن انجام می شود. شنیدن برای حرف زدن بسیار مهم می باشد. تحقیقات نشان داده که ازدیاد مایع در گوش اثر منفی روی توانایی شنیدن دارد. قدرت شنوایی کودکان مبتلا به دان سندرم معمولا بعلت داشتن مایع در گوش نواسان پیدا می کند. وقتی مایع در گوش هست شنوایی آنان کم می باشد و با تمیز کردن مایع شنوایی آنان بهتر می شود. زمانی که کودکان توانایی شنوایی مستمر نداشته باشند به سختی می توانند صدا ها را یاد بگیرند.

‫سئوال: چه رابطه ای بین غذا دادن به کودک، زبان و مکالمه (صحبت کردن) وجود دارد؟

‫جواب: توانایی صحبت کردن از همان ساختمان جسمی استفاده میکند که برای غذا خوردن و نفس کشیدن استفاده می شود. قدرت کم عضلاتی که روی غذا خوردن اثر میگذارد روی توانایی مکالمه هم تاثیر می گذارد. در عمل غذا خوردن، کودکان به توانمندی آن عضلاتی می پردازند که روی توانایی صحبت کردن هم اثر دارد. اگر کودک در بلعیدن غذا مشکل دارد باید مسئله را با گفتار درمان و یا کار درمان ماهر در میان گذاشت. غذا درمانی می تواند به ازدیاد مهارت عضله ها کمک کند که در نوبت خود روی صحبت کردن اثر مثبت خواهد داشت.

‫سئوال: چه توانای ها و مهارت دیگری به قدرت مکالمه و صحبت کردن مربوط می باشد؟

‫جواب: قبل از مهارت مکالمه، مهارت و قدرت تقلید صدا ها بسیار مهم می باشد. مهارت های دیگر عبارتند از: مهارت و توانای نوبت گیری (در بازی قایم باشک) ، مهارت و قدرت بینایی (نگاه کردن به شخص در حال حرف زدن یا نگاه به شئی مورد صحبت)، مهارت شنوائی ( گوش دادن به موسیقی یا رادیو برای مدتی طولانی)، مهارت لمسی ( یارگیری لمسی از طریق گذاشتن شئی در دهان)، مهارت و توانایی جسمی (حرکات لب و زبان) و مهارت درکی ( فهمیدن رابطه بین دلیل و نتیجه).

‫سئوال: در چه سنی کودک مبتلا به دان اولین کلمه را می گوید؟

‫جواب: کودکان مبتلا به دان سندرم معمولا در سن بین ۲ تا ۳ سالگی شروع به گفتن کلمات می کنند. ولی سن گفتن اولین کلمه در هر فرد فرق می کند. بیشتر کودکان مبتلا به دان به طریقه گریه، نگاه کردن و اشاره کردن از بدو تولد ارتباط بر قرار می کنند.

‫سئوال: چگونه والدین کودکان مبتلا به دان سندرم می توانند به فرزند خود در رابطه با مکالمه و سخن گفتن کمک کنند؟

‫جواب: والدین اولین و مهمترین منبع برای یاد گیری سخن گفتن برای کودکان مبتلا به دان سندرم می باشند. بسیاری از مهارت های قبل از سخن گفتن در محیط خانه یاد گرفته می شود.

‫* والدین بایستی به خاطر سپرده که توانایی صحبت کردن فقط منحصر در استفاده از تلفظ کلمات نیست. وقتی که به کودک کلمه یاد داده می شود بایستی روی انتقال معنی آن به کودک از طریق بازی و یا تجربه لمسی تمرکز داشت.

‫*والدین بایستی مدل های مختلف تدریسی بوجود آورند. اکثر کودکان مبتلا به دان برای یادگیری احتیاج به تکرار مرتب دارند. آنجه را که کودک میگوید تکرار کنید و به او مدلی بدهید که به یادگیری او کمک کند.

‫* از اشیا و موقعیت های واقعی استفاده کنید. وقتی که والدین یا مربیان به کودکان مبتلا به دان سندرم چیزی را یاد میدهند بایستی تا آنجا که می توانند از موقعیت های واقعی و اتفاقات روزانه استفاده کنند.

‫*مربیان و والدین بایستی برای کودک کتاب بخوانند و به او کمک کنند که از طریق خواندن به مفهوم اشیا پی ببرد. مربیان و والدین بایستی کودک را به گردش در محله برده تا تجربه های روزانه زندگی را به صورت دست اول یاد بگیرد.

‫*مربیان و والدین بایستی به راهنمایی کودک توجه کنند. اگر او علاقه ای به چیزی نشان می دهد و یا به شئی اشاره می کند، کلمه ای که آن را توصیف میکند را به باید یاد داد.

‫در پایان والدین و مربیان در مراکز کمک به کودکان مبتلا به دان سندرم بایستی هر جه زودتر در زندگی این کودکان از گفتار درمان و متخصصین گفتار درمانی استفاده کنند تا این کودکان بتوانند مهارت خود را مکالمه بهتر سازند.

‫با امید....

منبع:

مجتمع دان سندرم آمریکا

http://www1.ndss.org/

سازمان بهزیستی اخیرا گزارش وضعيت مناسب‌سازي محيط شهري را منتشر کرد. به گفته این سازمان طبق قانون جامع حمايت از معلولان، دولت موظف است زمينه‌هاي لازم را براي تامين حقوق معولان را فراهم و حمايت‌هاي لازم را از آن‌ها به عمل آورد. تبصره 3 ماده 1 همين قانون به سازمان بهزيستي اجازه مي‌دهد بر امر مناسب‌سازي ساختمان‌ها و اماكن نظارت و گزارش اقدامات آنها را درخواست نمايد. به گفته معاونت توانبخشي سازمان بهزيستي كشور،  گزارش مناسب‌سازي محيط شهري را در ۹۶ صفحه فراهم شده است.

دوستان می توانند براي دريافت بخش‌هاي مختلف اين گزارش بر روي لينك‌ها كليك کنند:

 بخش اول    بخش دوم  بخش سوم  بخش چهارم  بخش پنجم  بخش ششم 

بخشي از قانون جامع حمايت از حقوق معلولان  

 با امید...

خنده و شادی یکی از مهمترین اجزا آسودگی روان و مدیریت مشکلات می باشد. این فلسفه نه تنها برای بهبودی زندگی معلولان ذهنی و جسمی استفاده می شود بلکه بایستی برای بهبودی مدیریت سازمان های بهداشتی هم استفاده شود. دکتر پچ آدامز موسس بیمارستان "آفیت باشه" در کارولینا٬ آمریکا (عکس بالا یکی از دپارتمان های بیمارستان)  از مهمترین طرفداران این فلسفه بوده و همیشه با لباس دلقک ها بیماران را ویزیت و معالجه میکند. من افتخار ملاقات دکتر آدامز را در دوران دانشگاه داشتم . او شخصی بسیار شوخ و با مزه هست و باور دارد که خنده بهترین علاج هر بیماری می باشد.  بنابراین هر از گاهی برای تغییری مختصر در روش معمولی این سایت٬ من طنزی مختصر برای لذت دوستان آپ می کنم.

برای اطلاع بیشتر راجع به دکتر آدامز لطفا به آدرس های ایترنتی زیر رجوع کنید:

بیمارستان "آفیت باشه" http://www.patchadams.org/campaign/

استرس٬ طنز و خنده ( زندگی دکتر آدامز)  http://www.chy.com.au/patch.htm

دوست محترمی تکه زیر را در سایت خصوصی خود آپ کرده و با اجازه ایشان من کپی آنرا در اینجا می آورم. این جوک به انگیلسی هم گفته شده ولی البته بدون رجوع به شخصیت های ایرانی.

 برای دسترستی به سایت اصلی اینجا را کلیک کنید:

http://www.banoumaryam.blogfa.com/

و حالا طنز زیر:

سوال : چرا مرغ از خيابان رد شد؟

ــ ارسطو : طبيعت مرغ اينست که از خيابان رد شود .

ــ موسي : و آنگاه پروردگار ازآسمان به زمين آمد و به مرغ گفت به آن سوي خيابان برو و مرغ چنين کرد و پروردگارخشنود همي گشت .

ــ مارکس : مرغ بايد از خيابان رد ميشد . اين از نظر تاريخي اجتناب ناپذير بود .

ــ رياضيدان : مرغ را چگونه تعريف ميکنيد؟

ــ نيچه : چرا که نه؟

ــ فرويد : اصولاً مشغول شدن ذهن شما با اين سؤال نشان ميدهد که به نوعي عدم اطمينان جنسي دچار هستيد . آيا در بچگي شصت خود را ميمکيديد ؟

ــ داروين : طبيعت با گذشت زمان ، مرغ را براي اين توانمندي ردشدن از خيابان انتخاب کرده است .

ــ همينگوي : براي مردن . در زيرباران

ــ سيمون دوبوار : مرغ نماد زن وهويت پايمال شدهء اوست  . رد شدن از خيابان در واقع کوشش بيهودهء او در فرار از سنتها و ارزشهاي مردسالارانه را نشان ميدهد .

ــ پاپ اعظم : بايد بدانيم که هرروز ميليونها مرغ در مرغداني ميمانند و از خيابان رد نميشوند  . توجه ما بايد به آنها معطوف باشد . چرا هميشه فقط بايد دربارهء مرغي صحبت کنيم که از خيابان رد ميشود ؟

ــ صادق هدايت : از دست آدمها به آن سوي خيابان فرار کرده بود ؛ غافل از اينکه آن طرف هم مثل همين طرف است ، بلکه بدتر !

ــ شیرين عبادي :  نبايد گمان کرد که رد شدن مرغ از خيابان به خاطر اسلام بوده است . در تمام دنيا پذيرفته شده که اسلام کسي را فراري نميدهد .

ــ نيل آرمسترانگ : يک قدم کوچک براي مرغ ، و يک قدم بزرگ براي مرغها  .

- حافظ : عيب مرغان مکن اي زاهد پاکيزه سرشت ، که گناه دگران برتو نخواهند نوشت  .

ــ فردوسي : بپرسيد بسيارش از رنج راه ، ز کار و ز پيکار مرغ وسپاه  .

ــ سعدي : و مرغي را شنيدم که درآن سوي خيابان و در راه بيابان و در مشايعت مردي آسيابان بود وي را گفتم : از چه رو تعجيل کني؟
گفت :  ندانم و اگر دانم نگويم و اگر گويم انکار کن

ــ ناصرالدينشاه  : يک حالتي به ما دست داد و ما فرموديم ازخيابان رد شود . آن پدرسوخته هم رد شد  !

ــ اريش فون دنيكن : مثل هر بارديگر که صحبت موجودات فضاييست، جهان دانش واقعيات را کتمان ميکند . مگر آنتنهاي روي سر مرغ را نديديد ؟

-- رفسنجانی: اينجور نيست که مرغ از خيابان رد شده باشد، حالا بعضی از اشخاص يک چيزی گفته‌اند و ممکن است اين شبهه به وجود آمده باشد که چنين چيزی شده، اما به‌رغم همه ی اينها امت اسلامی آمادگی کامل دارد و به اميد خداوند در برابر اين توطئه‌ها مقاومت می کند.

ــ احمد شاملو :و من مرغ را، درگوشه هاي ذهن خويش، ميجويم . من، ميمانم . و مرغ، ميرود، به آن سوي خيابان . و من، تهي هستم ، از گلايه هاي دردمند سرخ …

ــ فروغ فرخزاد : از خيابانهاي کودکي من ، هيچ مرغي رد نشد .

ــ سهراب سپهري : مرغ را در قدمهاي خود بفهميم ، و از درخت کنار خيابان ، شادمانه سيب بچينيم .

ــ رنه دکارت :  از کجا ميدانيد که مرغ وجود دارد؟ يا خيابان؟ يا من ؟

ــ بودا : با اين پرسش طبيعت مرغانهء خود را نفي ميکني .

ــ پدرخوانده : جاي دوري نميتواند برود  .

ــ ماکياولي : مهم اينست که مرغ از خيابان رد شد. دليلش هيچ اهميتي ندارد . رسيدن به هدف، هرنوع انگيزه را توجيه ميکند  .

ــ هيتلر : اگر ارادهء ما همچنان قوي بماند، مرغ را نابود خواهيم کرد !

با امید....

اندکی تامل به گفته جناب آقای موسی زاده از وبلاگ باشگاه روان شناسانان نواندیش:

یکی از دوستان و همکاران گرامی سئوالاتی راجع به آخرین آپ من در مورد درمان آتیسم داشتند. سعی می کنم که به این وسیله سئوالات مهم ایشان را پاسخ دهم.  ایشان فرمودند:

آقای دکتر اشرف زاده، با سلام و عرض خداقوت
مطالب جالب و چالش برانگیزی درباره اوتیسم ارائه فرموده اید. اولا اجازه می خواهم بدانم که جناب عالی شخصا برای درمان چند کودک اوتیستیک از این روش استفاده کرده و نتیجه مثبت گرفته اید؟
فرموده اید که دو راه برای کمک به این افراد وجود دارد ولی آنچه در حال حاضر در شیوه های درمانی شاهد آن هستیم بیش از اینها است!
به نظر می رسد این روش در عمل از واقعیت دور باشد چرا که یکی از مهمترین ابعاد اختلال در افراد اوتیستیک اختلال در ارتباطات اجتماعی است. این کودکان عموما بیش از آنکه لجباز باشند، اوتیستیک هستند!!! و حال آنکه پاداش دهی مثبت و منفی چنانکه اشاره فرموده اید در درمان اختلالات رفتاری صرف، موفقیت بیشتری دارند.
از سوی دیگر آنچه در مثال علی نوشته شده، بنابرآنچه علم کاردرمانی مدعی است و انصافا با همین مدعا در درمان بخشی از علائم اوتیسم بسیار موفق شده، نمی توان گفت که اگر کودک اوتیستیک در پاسخ به یک محرک حسی (چه بینایی، چه شنوایی، چه لمسی و...) بیش از حد یا کمتر از حد واکنش نشان می دهد به علت مشکلات رفتاری است چرا که عمده این رفتارها از اختلالات حسی ناشی می شود.
در مورد تدریس از طریق رفتار لفظی نیز اجازه دهید اضافه کنم که یکی دیگر از مهمترین مشکلات این کودکان که اساسا باعث تمیز آنها از سایر کودکان می شود، ناتوانی در برقراری ارتباط است. دیده می شود که کودکان اوتیستیک کلمات بسیاری را می گویند و همه آنها را هم درست تلفظ می کنند ولی با این وجود قادر به برقراری ارتباط نیستند لذا در بسیاری از موارد اولویت درمان با آموزش تلفظ نیست بلکه با نفس ایجاد انگیزه و مهارت برقراری ارتباط است.
جسارت من را ببخشید. منتظر پاسخ علمی شما هستم

با سلام جناب فخر
با تشکر از سئوالات پر محتوی شماراجع به آپ آتیسم. در جواب سئوال اول: همانطور که میدانید در مان قطعی برای آتیسم وجود ندارد. ولی همانطور که اشاره کرده ام تغییر رفتار کودکان مبتلا به آتیسم ممکن هست. من مدت ۱۹ سال در این زمینه با اشخاص آتیستیک کار کرده ام. اگر چه تعداد دقیق بیماران آتستیکی که با آنهادر این مدت  کار کرده ام را نمیدانم ولی به جرات میتوانم بگویم که  تعداد این افراد در این مدت به بیشتر از ۲۰۰ بیمار (کودک و بزرگسال) میرسد. سیستم "تحلیل رفتار عملی" در تغییر و کنترل رفتار بسیاری از علائم آتیسم مثبت بوده و هست. با استفاده از این سیستم بسیاری از بیماران آتیسم که با آنها کار کرده ام در حال حاضر پیشرفت های زیادی در موارد مختلف نشان داده و میدهند. چندین از این بیمار ها دیگر با من کار نمی کنند.  البته در کنار استفاده از این سیستم از روش درمان داروئی هم استفاده میکنیم. همانطور که دکتر ریملند در گزارش خود به پارلمان آمریکا در سال ۲۰۰۳ گفت "اکنون که درمان آتیسم بوسیله مشی رفتاری "تحلیل رفتار عملی" وسیعا مورد قبول کارشناسان و روانشناسی قرار گرفته کوشش ما در راه بهسازی تاثیر درمان دارویی میباشد." (لطفا به منبع مراجعه کنید)
متاسفانه در آپ های کوتاه در وبلاگ نمی توان این روش را کاملا توضیح داد. این روش بصورت کلاس در دانشگاه های آمریکا تدریس میشود و موسسات بهداشتی که با افراد آتیستیک کار میکنند٬ انتظار دارند که  کارمندانی که با بیماران آتیستیک کار میکنند در این سیستم مدرکی داشته باشند.

به هر تقدیر این دو راه پیشنهاد شده بهترین راه برای درمان و برخورد با آتیسم شناخته شده است. البته راه های دیگر هم وجود دارد ولی هیچکدام به اندازه این دو طریق نتیجه مثبت ندارند.

  در آپ گذشته آنطور که ذکر شده ٬  کودکان دارای آتیسم دارای توانائی های مخصوص هستند و مربی باید از این توانائی های آنها استفاده کرده و به آنها چیزهای مختلف یاد بدهد. این تدریس نیاز به  صرف وقت بسیار زیاد دارد.
به عنوان مثال یکی از بیماران من یک جوان 21 ساله مبتلا به آتیسم میباشد. او قادر به حرف زدن نیست ولی با راحتی کامل از روش "سمت" {سیستم مکالمه تصویری} که در آپ قبلی به آن اشاره کرده بودم برای روابط کلامی استفاده میکند. او روش "سمت" را در مدت ۳ سال با ۸ ساعت کار روزانه به کمک مربی اش یاد گرفت. بعد به دلیل اینکه میتوانست خواسته مربی را بفهمد استفاده از کی بورد کامپیوتر را یاد گرفت. البته استفاده از پاداش مثبت یکی از مهمترین قسمت های این تدریس هابود. او بالاخره توانست با کمک مربی خود شغل پاره وقتی در بانک محلی در  Data Entry   بگیرد. او هنوز هم طبق معمول با مربی خود از خانه به کار میرود. آنها هر روز راه مخصوصی را که این جوان انتخاب کرده برای رفتن به کار استفاده میکنند. میزش آنطور که او میخواست ترتیب داده شده است. کامپیوتری که او استفاده میکند با نظر خودش خریداری شده است. مربی او تمام ساعات کار با او مانده و اورا به خانه برمی گرداند. این مربی رابطه اصلی او با اجتماع اطرافش می باشد ولی او قادر است با استفاده از روش "سمت" خواسته های خود را به همه بفهماند. او هنوز به پاداش مثبت برای انجام کارهای جدید دارد ولی دیگر پاداش های مثبت برای کارهائی را که یاد گرفته استفاده نمیشود و او این کار ها از روی عادت انجام میدهد. 
به گفته انستیتو ملی سلامت روان آمریکا (2008) "درمان  و معالجه موثر برای آتیسم ایجاد برنامه ای است که بر پایه علاقه های شخص باشد. اجزا این برنامه باید برای شخص قابل پیش بینی باشد٬ تدریس رفتار جدید باید از مراحل ساده شروع شود٬  توجه شخص باید در محیطی منظم و به طور مرتب جلب شود و پاداش های مثبت برای پایان موفق هر مرحله باید مقرر شود. (لطفا به منبع مراجعه کنید).

همانطور که فرمودید واکنش کودکان آتیستیک ممکن است به علت مشکلات رفتاری باشد... این کودکان این مشکلات را بروز میدهند ولی آنها قادر به یادگیری رفتار های جدید هستند. بهترین راه یاد دادن این رفتار ها از طریق سیستم  "تحلیل رفتار عملی" می باشد.
همانطور که قبلا ذکر شده بود استفاده از روش "سمت " برای ایجاد رابطه با این کودکان بسیار مفید هست. این سیستم به آنها کمک میکند که با دیگران ارتباط برقرار کنند.  مهم اینست که مربی باید وقت بسیاری در این کار بگذارد تا کودک قادر بشود که این ارتباط را  برقرار کند.
در پایان همانطور که فرمودید ایجاد انگیزه و مهارت برقراری ارتباط در درمان آتیسم بسیار مهم است و اگر تحقیقات موجود را محک قرار دهیم این سیستم قادر به بهتر سازی مهارت های این اشخاص  و  ایجاد انگیزه برای آنها می باشد.
امیدوارم که پاسخ سئوالات شما را داده باشم. در ضمن شما میتوانید برای اطلاع بیشتر به سایت های زیر (انگلیسی) مراجعه کنید. پیوند های متعددی در این سایت ها وجود دارد که شما می توانید از آنها استفاده کنید. اگر مقاله و یا گزارش مورد علاقه ای در این سایت ها و یا در منابع دیگر پیدا کردید و احتیاج به ترجمه دارید ٬ خوشحال می شوم  در خدمت شما باشم.
با سپاس
دکتر اشرف زاده 

منابع: ریملند (۲۰۰۳) http://www.autism.com/treatable/congressionaltestimony.pdf

در این آپ کمی راجع به چگونگی برخورد با و بهبودی آتیسم در کودکان بحث خواهم کرد.

‫در طی سالیان ، خانواده هائي که دارای فرزندی مبتلا به آتیسم هستند طرق مختلفی برای معالجه و کم کرد رفتار غیر قابل قبول و ازدیاد رفتار قابل قبول امتحان و استفاده کرده اند. اگر چه برخی از دارو ها برای کنترل کردن رفتار خشن کودک استفاده شده است، داروی مشخصی برای معالجه معضل آتیسم وجود ندارد. ولی داروئی که بطور وسیع و عمومی برای این مقصود استفاده میشود ریتالین میباشد. ریتالین یک داروی محرک برای بیماری کم توجهی و بیش رفتاری می باشد. خوانندگان بایستی آگاه باشند که تا کنون هیچ نوع تحقیقی درباره نتایج این دارو روی آتیسم وجود ندارد.

‫خبر خوب اینست که به گفته محققین دو راه مبارزه با آتیسم وجود دارد. این دو طریق استفاده از ویتامین ب ۶ (B6) با مگنیزیم و استفاده از سیستم « تحلیل رفتار عملی» یا

Applied Behavior Analysis می باشد.

‫سیستم « تحلیل رفتار عملی» شامل استراتژی های مختلفی مثل استفاده از تقویت و پاداش مثبت برای رفتار مثبت و جدا سازی کودک از محیط در مواقع بروز رفتار منفی می باشد. این استراتژی ها برای ازدیاد رفتار قابل قبول مثل ایجاد ارتباط لفظی و یا ایجاد روابط اجتماعی استفاده میشود. این استراتژی برای کم کردن رفتار غیر قابل قبول کودک به عنوان مثال بیش رفتاری و یا خود آزردگی هم استفاده میشود.

‫تحقیق نشان داده که ویتامین ب ۶ باعث ازدیاد سلامت، آگاهی فکری و توجه در ۴۵٪ از کودکان آتیستیک می باشد. همانطور که در آپ های قبل گفته شده است، برخی پروتئن ها اثر منفی در بروز آتیسم دارند و باید از مصرف آنها جلوگیری شود. این پروتئن ها در جو، گندم و شیر به مقدار زیاد یافت شده و جلوگیری از مصرف این پروتئن ها باعث تغییرات مثبت در رفتار کودکان مبتلا به آتیسم میباشد.

«تحلیل رفتار عملی» تحلیل و عملی کردن رفتار انسانی برای رسیدن به هدف مشخصی می باشد. برای بهبود و بهتر سازی کیفیت زندگی این کودکان، در این سیستم به آنها ازدیاد رفتار قابل قبول و کم کرد رفتار های منفی یاد داده میشود. بوسیله این سیستم رفتار منفی را می توان کاملا از بین برده و در جایگزین آنها رفتار های جدید را به کودک یاد داد.

‫بیر، ولف و رایسلی در مقاله خود در ۱۹۶۷ عقیده خود را  راجع به برنامه ای که از « تحلیل رفتار عملی» برای کودکان آتیستیک  استفاده میکند چنین اظهار کردند:

‫۱ − این برنامه باید عملی و قادریت به کار گرفتگی داشته باشد. رفتار هائی که مورد نظر هستند باید در جامعه اثر داشته باشند.

‫۲ − این برنامه باید قابل تحلیل باشد. نتایج مثبت این برنامه باید به وسیله تحقیق ثابت شده باشد و اطلاعات جمع شده راجع به رفتار ها باید قابل تحلیل و تفسیر باشد.

‫۳ − تکنولوژی این برنامه باید به آسانی قابل بازسازی برای استفاده دیگران باشد.

‫۴ − برنامه باید به صورت سیستماتیک و منظم به اجرا برسد.

‫۵ − برنامه باید موثر باشد. نتیجه برنامه باید رفتار های مخصوص را برای تغییر در نظر گرفته و به سوی آن هدف حرکت کند.

‫۶ − برنامه باید در مکان های مختلف قابل استفاده باشد.

‫بوسیله این سیستم مهارت های اجتماعی، حرکتی و لفظی به کودکان آتیستیک تدریس می شود. این سیستم بوسیله والدین، مربی و یا تراپیست تدریس و استفاده می شود. «تحلیل رفتار عملی» با استفاده از مشاهده دقیق رفتار ها و پاداش مثبت برای رفتار مثبت در بروز قطعه های مختلف یک رفتار قابل قبول این رفتار ها را تدریس میکند. رفتار مثبت کودک و تک تک قدمهایی که او در انجام این رفتار بدرستی برمی دارد بوسیله پاداش مثبت تاکید و تقویت می شود. در ضمن رفتار های ناخواسته با دقت مشاهده شده و اطلاعات کافی راجع به اتفاقات قبل و بعد از رفتار یاداشت کرده میشود.

‫یک هدف این سیستم اینست که مشخص کند چه چیزی باعث بروز و ایجاد رفتار های نابسامان و غیر قابل قبول و چه چیز باعث ایجاد و بروز رفتار قابل قبول می شود. هدف دیگر این سیستم دانستن نتیجه بعد از بکار بردن تقویت کننده در هر دو مورد رفتار قابل قبول و رفتار غیر قابل قبول می باشد.

‫منظور از این دانش آنست که چیزهای را که باعث بوجود آوردن رفتار نامناسب می شود باید از محیط کودک جدا کرده و آنگاه تقویت کننده جدیدی برای بهتر سازی رفتار کودک استفاده میشود. به این وسیله کودک قادر خواهد بود که رفتارهای جدیدی را یاد بگیرد.

‫این سیستم از روش های مختلف تدریس رفتاری زیر استفاده میکند:

‫۱ − تدریس از طریق آزمایش احتیاطی

‫در این طریقه تدریس والدین یا مربی دستور کاملا واضحی به کودک می دهد «کاغذ را بردار». اگر کودک کاغذ را بردارد (کار را انجام دهد)، مربی رفتار را تشویق میکند « آفرین، برداشتی..این شوکولات را بگیر» . اگر کودک کار را انجام ندهد، مربی با ملایمت دست او را گرفته و روی کاغذ می گذارد تا او آن را بردارد. امید آنست که کودک با تمرین حرکت درست را یاد بگیرد.

‫۲ − تدریس از طریق ضمنی

‫این طریق تدریس روش آزمایش احتیاطی را استفاده میکند ولی از اتفاقات معمولی که در روز ایجاد مشوند برای تدریس استفاده میکند.

‫۳ − تدریس از طریق محوری یا اساسی

‫تکنیک های این سیستم بهتر سازی مهارت های محوری یا اساسی را هدف قرار میدهند. بنابراین زمانی که کودک در یکی از مهارت های محوری کاملا قوی میشود پیشرفت در مهارت های رفتاری دیگر مشاهده میشود. با استفاده از این طریق تدریس امید آنست که کودک بتواند رفتار قابل قبول را در همه ارکان اجتماعی نشان دهد.

‫۴ − تدریس از طریق فصاحت سازی (مهارت سازی)

‫در این طریق تدریس مربی با استفاده از روش «تحلیل رفتار عملی» به کودک تمام اجزا اجرائی یک رفتار مخصوص را یاد میدهد. امید آنست که با تکرار این تعلیمات ، کودک از روی عادت در انجام آن رفتار های مخصوص کاملا ماهر شود.

‫۵ − تدریس از طریق رفتار لفظی

‫در این نوع تدریس مربی مهارت لفظی کودک را در نظر گرفته و با استفاده از پاداش کلمات بیشتری به کودک یاد می دهد. در آپ گذشته راجع به سیستم «سمت» مقداری صحبت کرده ایم.

‫چگونگی کار برد سیستم «تحلیل رفتار عملی»

‫در سیستم « تحلیل رفتار عملی» والدین و مربیان یاد می گیرند که پاداش طبیعی محیط کودک را مشخص کرده و از آن براین تدریس رفتار مثبت استفاده کنند. به عنوان مثال با جمع آوری و یاداشت اطلاعات راجع به قبل و بعد از  صحنه های عصبانیت علی، مربی ممکن است کشف کند که علی وقتی عصبانی میشود که چراغ اتاق بدون اخطار خاموش می شود. این عصبانیت در زمانی که مادرش او را در بغل می گیرد تا آرام نماید بیشتر میشود.

‫در این مثال علی به علت خاموشی چراغ بدون اطلاع او عصبانی شده و شروع به فریاد زدن و پرتاب اشیا میکند. وقتی مادرش او را در بغل میگیرد فریادش بیشتر می شود چون اکنون مادرش به او برای فریاد زدن اولیه به وسیله بغل کردن پاداش میدهد.

‫بنابراین برای حل این مشکل باید قبل از خاموش کردن چراغ به علی یاد داد که چراغ بایستی خاموش شود. این تدریس می تواند به صورت قطعه ای انجام شود. علی بایستی آرام آرام یاد بگیرد که چراغ باید خاموش شود. به وسیله سویچ های مخصوص می توان نور چراغ را آرام آرام کم کرده تا چراغ خاموش شود و علی می تواند این عمل را به آرامی یاد بگیرد. در ضمن در زمان فریاد زدن مادرش نباید او را بغل کند. بغل کردن علی می تواند یک پاداش مثبت برای زمانی که علی فریاد زدن را پایان داده باشد.

‫این سیستم اثر بهتر و متبوعتری خواهد داشت زمانی که در اوایل شروع بیماری و سالهای اولیه کودک بکار برده شود.

‫

‫تئوری زیر بنای این سیستم

‫بسیاری از دست اندرکاران و متخصصین معتقد هستند که کودکان آتیستیک قدرت کمتری در یادگیری از محیط در مقایسه با دیگر کودکان دارند. سیستم «تحلیل رفتار عملی» این شکاف را با تدریس رفتار در محیط به صورت بسیار آسان و قابل فهم برای کودک پر می کند. تحلیل و عملی کردن رفتار و تدریس آن به کودک،او را برای خودکفائی در زندگی آماده میکند. تحقیقات نشان داده که شروع به استفاده از این سیستم در سالهای اولیه کودکی اثر بسیار مثبتی در یاد گیری کودک خواهد داشت.

‫کار آمدی این سیستم

‫به نظر بسیاری از محققین و متخصصین سیستم « تحلیل رفتار عملی» موثر ترین مشی درمانی برای کودکان مبتلا به آتیسم می باشد. به گفته وزارت پزشکی آمریکا تحقیقات ۳۰ ساله در مورد این سیستم نشانگر آنست که کاربرد آن وقتی در سالهای اولیه زندگی کودک استفاده شده بسیار عالی هست. ۵۰٪ از کودکان اتیستیک که از این سیستم برای درمان آنها استفاده شده مهارت بسیار زیادی در قدرت لفظی، هوشی و رفتار اجتماعی نشان داده اند. تحقیقات راجع به رضایت والدین از پیشرفت فرزندشان با استفاده از سیستم نشان داده که اکثریت والدین رضایت بیش از حد از نتایج این سیستم دارند. مهمترین نکته در استفاده از این سیستم ایجاد وقت گذاری در بکار بردن تکنیک ها می باشد.

‫

با امید...

منابع:

درگاه بهبود آیتسمhttp://autism.healingthresholds.com/therapy/applied-behavior-analysis

 جمعیت آتیسم http://www.autism.org/overview.html

سالروز پیروزی انقلاب بر همه ایرانیان مبارک و امید است که پیشرفت کشور عزیزمان کماکان ادامه یابد.

در این آپ داستان کوتاهی را برای دوستان خواهم گفت و امید است که مورد استفاده قرار گیرد.

وقتی که دردسر های روزانه زندگی غیر قابل تحمل هست٬ شیشه ترشی و استکان چای را فراموش نکنید.

معلم فلسفه در کلاس فلسفه روی میزش مقداری اشیا مختلف قرار داده بود و در شروع کلاس بدون گفتن جمله ای شیشه خالی و  سر گشاد ترشی را برداشته و چندین توپ پینگ پونگ در آن ریخت تا شیشه به نظر رسید که پر شده است. آنگاه استاد از دانشجویان پرسید که آیا شیشه ترشی پر است. دانشجویان جواب مثبت دادند.

پرفسور آنگاه جعبه ای پر از ریگ های کوچک برداشته و آنرا در شیشه ترشی خالی کرد و شیشه را تکانی مختصر داد. ریگ ها آهسته مابین توپ ها غلطیده و پایین رفتند. پرفسور دوباره از دانشجویان پرسید که آیا شیشه پر شده است و آنها جواب مثبت دادند.

این بار پرفسور یک جعبه شن را در شیشه خالی کرد. دانه های شن به سرعت از لابلای ریگ ها و توپ ها گذشته و به راحتی تمام شکاف ها را پر کردند. پرفسور دوباره سئوال را تکرار کرد و دانشجویان همه موافقت کردند که این دفعه شیشه کاملا پر شده است.

پرفسور در این موقع دو استکان چای در شیشه خالی کرد. البته چای در میان شن ها فرو رفته و تمام گوشه و کنار شیشه را پر کرد.

آنگاه پرفسور گفت "شما باید در نظر بگیرید  که این شیشه نشان دهنده زندگی شماست. توپ ها  افراد و چیز های مهم  زندگی شما مثل خانواده٬ سلامت و دوستان می باشند. اگر همه چیز در زندگی شما از بین برود٬ این ها همیشه باقی خواهند ماند و زندگی شما مثل شیشه ترشی همیشه پر خواهد بود.

ریگ های کوچک نشان دهنده چیزهای که برای شما اهمیت دارند  مثل خانه٬ ماشین و کار می باشند. شن ها نشان دهنده همه چیزهای کوچک دیگر در زندگی هستند. اگر شما اول شیشه را با شن پر میکردید دیگر جای برای ریگ ها و توپ ها باقی نمی ماند. 

این مثل زندگی هست. اگر شما تمام انرژی خود را صرف نگرانی های روزانه (دانه های شن) کنید دیگر وقتی برای چیزهای که برای شما مهم است نخواهید داشت. بنابراین  به چیزهای که برای شما باعث خوشحالی  می باشد توجه خاص داشته باشید. با خانواده خود اوقات خوشی را بگذرانید و با دوستان به گردش بروید.

شما همیشه وقت برای کار های کوچک (پر کردن فرم٬ یا رفتن به جلسه) را دارید. هر از گاهی همسر خود را به شام در رستوران دعوت کنید و یا با فرزند خود فوتبال و یا شطرنج بازی کنید. از توپ های پینگ پونگ خود مراغبت کنید چون چیزهای دیگر فقط دانه های شن می باشند.

یکی از دانشجویان پرسید چای نشان دهنده چیست. پرفسور در جواب گفت " خوشحالم که این سئوال را کردی٬ چای نشان دهنده آن است که در همه موقع وقت برای خوردن یک استکان چای با دوست هست...

با امید 

امروز راجع به طریقه مکالمه با کودکانی که قادر به حرف زدن نیستند کمی بحث خواهیم کرد. شیوه‫‫«سمت» که مخفف "سیستم مکالمه تصویری"  می باشد دقیقا سیستمی که این اسم نشان میدهد میباشد. در این سیستم افرادی که قادر به صحبت لفظی نیستند می توانند با تعویض تصویر صحبت کنند.

 این سیستم برای استفاده کودکانی که مبتلا به بیماری آتیسم هستند و قادر به حرف زدن نمی باشند اختراع شده است. همانطور که در آپ های گذشته گفته شده است آتیسم یک بیماری روانی می باشد که در بچگی شروع می شود و در تمام زندگی ادامه می یابد. این کودکان بندرت قادر به حرف زدن می باشند. پژوهش های مختلف نشان داده که استفاده از  سیستم «سمت» برای این اشخاص بسیار مهم بوده و با اینکه معالجه ای برای آتیسم وجود ندارد، استفاده از این سیستم برخی از نشانه های این معضل را مثل "بیش رفتاری" کنترل میکند. بسیاری از کودکانی که از این سیستم استفاده کرده ، می توانند درخواست های خود را به راحتی با دبگران در میان بگذارند. البته این سیستم گارانتی صد در صد نداشته و برخی از کودکان ممکن است که هیچ پیشرفتی در یادگیری این سیستم نشان ندهند.

‫«سمت» شش مرحله مختلف یادگیری دارد. این مراحل در زیر تشریح شده است:

‫۱ − مرحله اول:

‫در این مرحله کودک تقاضا کردن برای اشیا و اعمال را به طور خود انگیز یاد می گیرد. چیزی را که کودک می خواهد٬ به عنوان مثال یک اسباب بازی مورد علاقه٬ باید شناسايی کرد . در این مرحله معمولا به دو مربی احتیاج می باشد ( پدر ، مادر ، خواهر، عمو یا دوستی نزدیک). مربی اول یک

 این مرحله باید چندین بار تکرار شود. تکرار این مرحله ممکن است در یک نوبت یا در جندین نوبت و حتی در روزهای مختلف انجام شود. مربی دوم در زمان انجام این عمل خود را آهسته آهسته از مرحله اول جدا می سازد تا کودک بتواند بتنهائی تصویر شئی مورد علاقه را به مربی اول بدهد. مربی نباید از کودک سئوال کند که چه می خواهد یا به او بگوید که چه تصویری را انتخاب کند. هدف این مرحله آنست که کودک بطور خود انگیز و بطور آزادانه خواسته خود را نشان بدهد.

‫۲ − مرحله دوم:

‫زمانی که کودک کاملا مرحله اول را یاد گرفته و می تواند به طور مستقل تقاضای مورد علاقه خود را بکند، مرحله دوم شروع می شود. در این مرحله کودک به برداشتن تصویر جسم یا عمل و دادن آن به مربی ادامه میدهد. ولی آلبوم یا تخته تصاویر در محلی دورتر از محل قبلی آن در اتاق قرار داده میشود ( به عنوان مثال در طرف دور اتاق) و این جابجای محل تصاویر کودک را مجبور می کند که مقداری مسافت طی کند تا به خواسته خود برسد و تصویر را به مربی تحویل دهد. این حرکت به کودک نشان می دهد که تصاویر قابل حمل و حرکت بوده و در همه جا قابل استفاده می باشد. باید بخاطر سپرد که مربی با کودک مبتلا به آتیسم کار می کند و این کودکان فقط قادر هستند که یک عمل را در یک زمان شناسايی کنند. در این مرحله سیستم تصاویر در اماکن مختلف از جمله مغازه، مدرسه، مسجد و جاهای دیگر هم باید استفاده شود. اشخاص دیگر غیر از مربی معمولی مثل خواهر، برادر و یا عمو میتوانند با کودک در این مرحله کار کنند. در این مرحله تعداد تصاویر باید کمی بیشتر شده و موضوعات مختلفی به کودک نشان داده میشود.

‫۳ − مرحله سوم:

‫در این مرحله مربی در انتخاب شخصی به کودک کمک می کند. کودک مبتلا به آتیسم باید به مرحله یک و دو کاملا مسلط باشد که بتواند در این مرحله پیشرفت کند. در شروع این مرحله مربی می تواند از کودک بپرسد « چه می خواهی؟» ولی اینگونه سئوالات باید به زودی محو شود و به کودک اجازه انتخاب شخصی به طور خود انگیز داده شود. اگر این سئوالات از بین نرود، کودک یاد میگیرد که به دیگران برای ایجاد سئوال متکی باشد. اگر کودک نمیتواند انتخاب شخصی در میان تعداد زیادی تصویر داشته باشد، مربی می تواند از تعداد تصاویر کم کند ولی دوباره با آهستگی باید تعداد آنها را بیشتر کند.

‫۴ − مرحله جهارم:

‫ زمانیکه کودک بتواند براحتی و با خود انگیزی تصویر اشیا و کارهای مختلف را انتخاب کرده و آنرا به اشخاص مختلف تحویل بدهد تا بتواند مورد درخواست خود را بگیرد مرحله چهارم شروع می شود. در این مرحله ساختمان جمله بندی بوسیله تصویر شروع می شود. مربی و کودک با استفاده از تصاویر مختلف جمله بندی میکنند، بعنوان مثال کودک تصویر «می خواهم» را در کنار تصویر «سیب» قرار داده و جمله « سیب می خواهم» را درست میکنند.

‫۵ − مرحله پنجم :

‫مرحله پنجم و ششم در یک زمان اتفاق می افتد. در این مرحله مربی و کودک روی بهتر سازی جمله ها و دیگر ترکیبات دستوری می توانند تمرکز کنند.

‫۶ − مرحله ششم:

‫در این مرحله با استفاده از تصویر های «می بینم» ، « احساس می کنم» « بو می کشم» و غیره کودک می تواند درباره مسائل محیط خود صحبت کند.

‫دست اندر کاران و مربیان کودکان مبتلا به آتیسم باید در نظر داشته باشند که یاد دادن هر مرحله احتیاج به وقت، صبر و شکیبائی مربی و تشویق کودک دارد. هر یک از این مراحل بایستی به طور مرتب تا زمانی که کودک به آن مسلط شده تکرار شود. تصاویر بایستی همگی تقریبا به یک قطع و اندازه بوده ودر دسترس کودک باشد. این تصاویر می توانند به صورت آلبوم یا روی تخته سیاهی کوچک قرار داده شود و برای استفاده کودک آماده باشد.

با امید....

                                                                                     

باسلام :                                                                        

مدیران سازمان های بهداشت به علت اینکه مواد تولیدی سازمان آنها بیمار بهبود یافته می باشد٬ در موقعیت خاصی قرار دارند. این رهبران و دست اندرکاران باید به دقت کامل به چگونگی وضع سازمان آگاه بوده و همانطور که قبلا در آپ پیش گفته شده است آنهاباید کار درست را  در حالیکه  کارها را درست انجام دهند به انجام برسانند.

در این راستا رهبری و مدیریت این سازمان ها باید در محیطی اتفاق بیافتد که کیفیت کار آزادنه بیشتر و بهتر شود. این محیط برای ایجاد روابط بین کارمندان و مدیران استفاده میشود. فاکتور های که در این روابط استفاده میشود خود دارای رابطه ای مخصوص با یکدیگر می باشند. ترسیم این محیط ها طریقه خوبی برای تصور کردن رابطه این فاکتور ها می باشد. این تصاویر به فهمیدن روابط فاکتور های مدیریت و رهبری کمک می کند.

در تصویر (چارت)  زیر محیط کفییت نشان دهنده چهار روش اصلی عکس العمل مدیریت و رهبری درموقعیت های مختلف می باشد. در این چارت ردیف عمودی در زیر چتر رهبری نمایشگر « انجام کار درست» و هم قلوی شیطانی آن « انجام کار غلط» می باشد. در ردیف افقی این چارت مسئولیت مدیر که «انجام درست کار» و « انجام غلط کار» میباشد نشان داده شده است. متاسفانه در دنیای واقعی خطوطی که جدا کننده مدیریت و رهبری می باشد به وضوح این چارت نمی باشد. مدیران و رهبران اغلب در محیطی ناشناخته، نامعلوم و گنگ باید فرق بین درست و غلط را شناسائی کنند. در بسیار ی از مواقع این تصمیمی درونی است که به قضاوت شخصی و درستی عقلانی مربوط می باشد.

چارت محیط کفییت

در این آپ کمی راجع به معنای رهبری و مدیریت و ارتباط آنها با هم صحبت خواهیم کرد.

رهبری: "انجام کار درست"

تعریف رهبری می تواند متاثر بودن در تغییر رفتار دیگران برای رسیدن به هدفی مشخص باشد. رهبر فرهنگ کلی سازمان بهداشت را موزون میکند. رل اول این شخص بوجود آوردن "دیده" و "هدف" سازمان بهداشت می باشد. در حقیقت "دیده" و "هدف" بارها به نام "مدیریت سوق الجیشی و استراتژیکی" شناخته شده است.

در دنیای مدیریت امروز٬ رهبران در محیط و جوی مبهم ٬ لمس ناپذیر و نا مطمئن کار می کنند. شناسائی "کار درست" برای کارمندان و چگونگی انجام آن بسیار مشکل می باشد. یک رهبر طرح یک برنامه را از روی تخته سیاه برداشته و آنرا در دنیای سه بعدی سازمان به کار می اندازد. رهبران "معنی سازان" هستند چون آنها احساس هدف و راستا به سازمان می دهند. بدون داشتن این هدف و دانستن راستا٬ سازمان از هم پاشیده می شود.

بنابراین٬ بر حسب این تعریف رهبران آنانی هستند که انجام دادن کار درست را به عهده دارند.

مدیریت:  "انجام درست کار"

تعریف مدیریت می تواند کنترل و ادغام منابع برای رسیدن به هدف های سازمان باشد. در حالی که رهبریت به مسائل استراتژیکی مشغول می باشد٬ مدیر در گیر مسائل تاکتیکی می باشد. جزئیات کار تاکیتیک محسوب می شود. مدیریت شامل سازماندهی کار و اعمال روزانه افراد می باشد٬ به معنای دیگر " انجام درست کار"

متاسفانه برخی اوقات مدیر به عنوان کسی که دفترچه و ماشین حساب به دست در کار روزانه کارمندان دخالت می کند شناخته می شود.  این یک کاریکاتور غیر واقعی و غیر منصفانه از مدیر می باشد. یک مدیر خوب انجام کار را به نحو احسن تضمین می کند. او در جزئیات کار های روزانه به قدری وارد میشود که بتواند انجام کار را به طور مطلوبی تضمین کند و این بدون "مدیریت جزئیات" قادر به انجام نخواهد بود. این "مدیریت جزئیات" مستلزم دریافت و دادن بازخورد می باشد.

کارمندان باید بدانند که در چه ناحیه ای در سازمان احتیاج به بهترسازی دارند و در چه ناحیه ای کار را به نحو احسن انجام می دهند. این بازخورد برای مدیران نیز لازم می باشد. این ارتباط دوسره برای هر مدیر موفقی بسیار لازم می باشد. و فقط از طریق ارتباط آزاد با کارمندان٬ منابع غیره و رهبران ٬ یک مدیر می تواند کار را درست انجام دهد.

بر حسب این تعریف مدیران آنانی هستند که کار را درست انجام میدهند.

در آینده نزدیک راجع به "محیط کفییت" برای رهبران و مدیران صحبت خواهیم کرد.

با امید...